Nieuwskanaal voor: PerspectieF

Politieke jongeren profileren zich (Twenterand Nieuws)

Fri, 10 Feb 2012 18:45:57 +0100

Twente-PerspectieF (met bestuursleden uit de gemeente Twenterand) wil zich voorstellen aan Twente. Sinds kort is men bezig om zich als politieke jongerenorganisatie te profileren.

Lees het hele artikel hier.

Sargentini krijgt ChristenUnie-prijs (Novum)

Sat, 21 Jan 2012 10:14:38 +0100

Europarlementari�r Judith Sargentini (GroenLinks) is vrijdagavond uitgeroepen tot 'Engel van het Jaar'. Perspectief, de jongerenorganisatie van de ChristenUnie, gunt haar de prijs vanwege haar inzet voor eerlijke handel, wat ook een belangrijk punt is voor PerspectieF.

De 37-jarige Sargentini probeert via Europese regelgeving maatschappelijk verantwoord ondernemen af te dwingen. Ook zet ze zich in om productieketens transparanter te maken in onder meer de elektronicasector. Verder houdt ze zich bezig met het weren van grondstoffen waarvan de opbrengst wordt gebruikt om gewapende conflicten te financieren.

”We mogen niet accepteren dat er producten op de markt worden gebracht die tot stand zijn gekomen door mensenrechtenschendingen en afpersing”, licht PerspectieF-voorzitter Robert Heij toe. “Daarom waarderen wij de inzet van mevrouw Sargentini, die zich vanuit haar partij inzet voor dit voor ons belangrijke ideaal.”

Sargentini toonde zich erg blij met de prijs. “Het is een mooie steun in de rug om eerlijke handel hoog op de Europese agenda te zetten. Zodat we er zeker van kunnen zijn dat als we een pak koffie, een mobieltje, kledingstuk of computer kopen, boeren en mijnwerkers in arme landen een eerlijke prijs krijgen en de opbrengsten niet worden gebruikt om bloedige conflicten te financieren.”

De ‘Engel van het jaar’ wordt uitgereikt aan een politicus die zich heeft ingezet voor belangrijke christelijke idealen maar zelf geen vertegenwoordiger is van een christelijke partij. Eerder winnaars waren Fleur Agema (PVV), Job Cohen (PvdA), Hans van Baalen (VVD), Marianne Thieme (Partij voor de Dieren), Jeroen Dijsselbloem (PvdA) en Hans Wiegel (VVD).

Column Robert Heij 'Dit jaar komt alles wel goed' (Friesch Dagblad)

Tue, 03 Jan 2012 09:54:08 +0100

Voor je gevoel begin je het nieuwe jaar altijd met een schone lei. Een nieuw jaar met nieuwe kansen. Een nieuwe agenda en een stapel goede voornemens. Dit jaar gaan we wel sporten. En wel de studie afronden. En wel minder alcohol drinken. Dit jaar gaat alles beter dan vorig jaar. Heerlijk gevoel nietwaar?

Misschien ervaart u vandaag al dat bepaalde ‘goede voornemens’ gebroken zijn. Sporten had u gisteren niet zoveel zin in. En wat is een nieuwjaarsborrel zonder biertje of wijntje? En als u de financiële administratie erbij pakt, merkt u niets van die schone lei. Van 31 december op 1 januari voelt misschien mentaal als een afrekening met vorig jaar, maar in alle opzichten borduurt 2012 voort op 2011.

Maar hoop houdt de mens levend, nietwaar? De kracht van goede voornemens is de energie die het geeft op het moment van bedenken en als u deze deelt met anderen. Daarom wil ik toch wat mooie perspectieven voor komend jaar noteren. Al is het maar om de komende dagen, weken en wellicht maanden de energie te krijgen er voor te gaan!

2012 wordt het jaar waarin we om ons heen mensen zoeken die onze hulp kunnen gebruiken. 2012 wordt het jaar waarin we eindelijk een fundamentele oplossing vinden voor de (Europese) schuldencrisis. 2012 wordt het jaar waarin het kabinet concreet hervormingen doorvoert. In 2012 gaan we grote stappen zetten richting een duurzame energievoorziening en gaan we bedrijven aanpakken als zij mensenrechten schenden. In 2012 gaan we ons nog harder inzetten voor mensen die wereldwijd vanwege hun religie vervolgd worden en gaan we ons inzetten voor een veiligere samenleving, waarin het recht zijn beloop krijgt.

Naïef? Wellicht. Maar dat doet niets af aan de hoop die ik er nu door krijg. Ondanks dat we voortborduren op 2011, voel ik een hernieuwde energie om te strijden voor mijn idealen. Ik hoop dat dit onrustige gevoel u inmiddels ook bekruipt. 2012 heeft uw inzet nodig!

Deze column verscheen op dinsdag 3 januari 2012 in het Friesch Dagblad. Robert Heij schrijft hier maandelijks een vaste column.

ChristenUnie-jongeren bezoeken asielzoekers Utrecht (RTV Utrecht)

Tue, 03 Jan 2012 09:51:24 +0100

UTRECHT - Perspectief, de jongerenafdeling van de ChristenUnie, heeft zaterdagmorgen een bezoek gebracht aan uitgeprocedeerde asielzoekers in de noodopvang in Utrecht. De jongeren willen daarmee aandacht vragen voor het in hun ogen falende terugkeerbeleid van de regering.

Perspectief vindt het onmenselijk dat mensen op straat worden gezet, ook al kunnen ze niet terug naar hun eigen land. Juist met Kerst willen de ChristenUnie-jongeren stilstaan bij deze groep.

Lees hier het artikel op de site van RTV Utrecht.

Column Robert Heij 'Weigerpolitici' (NEO, EO-jongeren)

Mon, 02 Jan 2012 23:15:06 +0100

Ben ik een dierenhater als ik het ritueel slachten niet wil verbieden? Als ik Marianne Thieme afgelopen week hoorde, kreeg ik bijna een schuldgevoel. Ik, als voorstander van deze 'slechte praktijk', zou duizenden dieren onnodig laten lijden voordat zij sterven. Ik weet gelukkig beter. Als christen vind ik het ontzettend belangrijk dat ieder mens vrij vorm kan geven aan zijn of haar geloof. Jood, christen of moslim. In Nederland behoor je die ruimte te krijgen.

Joden en moslims willen een dier niet verdoven omdat er dan bloed in het vlees achterblijft. Bloed is een teken van leven en mag daarom niet in het eten belanden. Omdat dierenwelzijn ook voor joden en moslims belangrijk is, zijn er strenge regels gemaakt hoe een dier ‘ritueel’ geslacht moet worden: alleen getrainde slachters mogen met scherpe messen een dier via de hals opensnijden, zodat het niet onnodig lijdt.

Thieme wil hier een einde aan maken. ‘Een lange, onverdoofde doodsstrijd voor dieren omwille van religieuze riten is onbestaanbaar in het Nederland van nu’, aldus Thieme. De Tweede Kamer was het daar begin dit jaar mee eens. Vorige week sprak de Eerste Kamer over haar voorstel, maar daar vond men godsdienstvrijheid belangrijker, waardoor haar voorstel morgen weggestemd zal worden.

Maar de strijd van Thieme is nog niet gestreden. Zij kondigde meteen aan volgend jaar met een nieuw voorstel aan de slag te gaan. Maar waarom toont zij geen begrip voor de joden en moslims? Waarom gaat zij niet met hen in gesprek om de procedures rondom het ritueel slachten te verbeteren waar dat kan?

Dieren lijden sowieso bij het slachten, verdoofd of onverdoofd. Ik vind het belangrijker om goed voor een dier te zorgen terwijl het leeft, en het met zo min mogelijk lijden te doden. Dierenwelzijn is ontzettend belangrijk, maar godsdienstvrijheid ook. Ik ben een dierenliefhebber. Maar ook een vrijheidsstrijder.

Deze column is geschreven door Robert Heij (voorzitter PerspectieF) en verscheen op 19 december op de website van NEO (EO-jongeren).

PerspectieF-statement tegen verbod op rituele slacht (Nieuwsuur)

Wed, 14 Dec 2011 19:03:24 +0100

De uitzending van Nieuwsuur is hieronder terug te vinden. (Reportage over debat vanaf 35:24, actie PerspectieF vanaf 40:14.)

Bekijk de video in andere formaten.

Column Robert Heij 'Weigerpolitici' (Christelijk Weekblad)

Mon, 02 Jan 2012 23:10:47 +0100

Een volksvertegenwoordiger ontleent zijn democratische legitimatie aan zijn achterban, die op hem stemt. Maar aan de andere kant zit hij er ook als vertegenwoordiger van alle burgers. Een lastig dilemma in het licht van onze meerderheidsdemocratie, waar de helft plus ��n bepalend kan zijn. Een politicus mag dan wel namens zijn achterban onderdeel zijn van de meerderheid (lees: formele democratie), maar hij heeft ook verantwoording af te leggen tegenover de minderheid (lees: materi�le democratie). Zie hiervoor ook het onlangs verschenen essay 'Formele en materi�le democratie en de vitaliteit van grondrechten' (oktober 2011) van Andr� Rouvoet dat hier uitgebreider op in gaat.

In onze rechtsstaat is het van groot belang dat minderheden worden gehoord en beschermd. De huidige Grondwet, die onder de liberale Thorbecke in 1848 is ingevoerd, spreekt veelvuldig over de vrijheden van ieder mens, ongeacht godsdienst of levensovertuiging. Maar wel ‘behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet’. En daar wringt de schoen. In ons democratische bestel is de volksvertegenwoordiging medewetgever, en bepaalt daarmee mede de kaders van de vrijheden die in de Grondwet worden geschetst. De meerderheid bepaalt dus de speelruimte van de vrijheid voor de minderheid. Maar kan die meerderheid dat wel verantwoorden richting die minderheid?

De laatste maanden kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat de meerderheid steeds minder gewillig is verantwoording af te leggen over haar keuzes. In plaats daarvan rent de meerderheid als een doldwaze stier achter de rode lap van hun eigen ideologie aan en weigert gedegen verantwoording af te leggen aan de minderheid die men onderweg het liefst vertrapt. En vaak betreft dit religieuze minderheden, die volgens de Grondwet toch echt de vrijheid wordt geboden vorm te geven aan hun religieuze overtuiging.

Recentelijk nog in het debat rondom het ritueel slachten, dat op wens van de joodse en islamitische minderheid plaatsvindt. De rituele slacht behelst minder dan één procent van de totale Nederlandse slacht. In plaats van ruimte te geven aan deze minderheid, negeerde een grote Kamermeerderheid onder aanvoering van Marianne Thieme, de joodse en islamitische minderheid. Zonder gedegen onderzoek te doen naar de daadwerkelijke gang van zaken rondom het ritueel slachten. Is het zo’n moeite om beleidskaders op te stellen om onnodig dierenleed te voorkomen, in plaats van de mogelijkheid tot ritueel slachten te verbieden?

Dit speelde ook bij het debat over de gewetensbezwaarde trouwambtenaar, waarbij men zonder blikken of blozen een streep zette door de vrijheid van gewetensbezwaarden die een andere kijk hebben op het huwelijk dan een meerderheid proclameert. Naar de wet kan elk homostel in Nederland getrouwd worden. Is het dan zo’n moeite om achter de balie van het stadhuis een aantal trouwambtenaren de vrijheid te geven om dergelijke huwelijken niet te sluiten, zoals PvdA-leider Job Cohen in 2000 bepleitte toen hij nog staatssecretaris was? In plaats daarvan wordt nu door diverse politici als Ineke van Gent (GroenLinks) en Alexander Pechtold (D66) vol trots gemeld dat het tijdperk van ‘weigerambtenaren’ voorbij is. Overigens getuigt het van weinig respect jegens de benadeelde trouwambtenaren om het besluit zo triomfantelijk te vieren.

In beide debatten ontwaar ik het fenomeen van de weigerpolitici. Politici die blind achter hun eigen ideeën aanlopen en weigeren uitvoering te geven aan hun taak als vertegenwoordiger van alle Nederlanders en alleen hun eigen achterban bedienen. Een benauwend verschijnsel voor de minderheden die niet kunnen leunen op een parlementaire meerderheid. Zeker omdat de vrijheden die de Grondwet biedt steeds verder worden ingeperkt door deze weigerpolitici, die met de helft plus één, de helft min één aan de kant schuiven.

De tendens dat de overheid geen ruimte meer laat voor verschil, zoals weigerpolitici bij het ritueel slachten en de gewetensbezwaarde trouwambtenaren succesvol bepleitten, zal gekeerd moeten worden. Objectiviteit en neutraliteit bestaat niet in het politieke en maatschappelijke debat. Een ieder kijkt vanuit zijn/haar levensbeschouwing naar de problematiek die op ons afkomt. Daarom zou de politiek er goed aan doen een ieder zoveel mogelijk te horen en mee te nemen in de besluitvorming. In plaats daarvan dient de overheid het algemeen belang voor ogen te houden en moet zij vrijheden gunnen aan minderheden, tegen het meerderheidsstandpunt in. Dan is niet alleen de meerderheid plus één tevreden, maar voelt iedereen zich gehoord in het publieke debat.

Deze column is geschreven door Robert Heij (voorzitter PerspectieF) en verscheen op 9 december in het Christelijk Weekblad.

Column Robert Heij: 'Afspraak is afspraak' (Friesch Dagblad)

Mon, 02 Jan 2012 23:09:36 +0100

Wat je niet hebt, kun je niet uitgeven. Een belangrijke les die mijn ouders mij al vroeg bijbrachten, in de hoop dat ik weloverwogen om zou gaan met mijn eerste zakgeld. Toen nog in guldens. Als je de bodem van de portemonnee kon zien, was het voorbij met de pret. Ga maar eens een ijsje of stripboek zien te kopen zonder geld. Lenen was natuurlijk ook een optie, maar daar stonden dan (vervelende) klusjes tegenover zoals de auto wassen of de tuin doen, zodat de drempel om hiertoe over te gaan wel remmend werkte.

Dan de Europese portemonnee in de 21e eeuw. Met een Bruto Binnenlands Product (BBP) van ruim 12 triljard (ofwel: 12.000 miljard) komt de Europese Unie aardig mee met grootmacht Amerika, dat een BBP heeft van 16 triljard. De invoering van de Euro heeft een grote rol gespeeld bij het proces om de EU te versterken. De invoering van een munt is echter meer dan het drukken van wat muntjes en bankbiljetten. Het risico van een instabiele munt was een doemscenario voor sterke economieën als Nederland en Duitsland, die zich met de Euro afhankelijker maakten van minder sterke economieën als bijvoorbeeld Griekenland en Spanje.

Om instabiliteit tegen te gaan werd het Stabiliteits- en Groeipact ontworpen, waarin werd afgesproken dat een land niet meer dan 3% begrotingstekort mag hebben en de staatsschuld niet meer dan 60% van het BBP mag bedragen. De stelregels van de ouder die zijn kind wil behoeden voor misstappen.

Tien jaar later vergat de Europese Unie alleen iets dat mijn ouders in mijn jeugd wel door hadden: er bestond geen vervelende drempel voor het overschrijden van de gestelde regels. Met een totale Europese Staatsschuld van bijna 10 triljard (80%) en oplopende begrotingstekorten (veel meer dan 3%), worden de afspraken met voeten getreden. Om de stabiliteit nog enigszins te handhaven zal Europa dan ook strenger moeten optreden. Afspraak is afspraak. Wanneer wordt daar eens naar gehandeld in Brussel?

Deze column verscheen op dinsdag 6 december 2011 in het Friesch Dagblad. Robert Heij schrijft hier maandelijks een vaste column.

Abortus en de kloof tussen ideaal en praktijk (Nederlands Dagblad)

Tue, 29 Nov 2011 09:28:01 +0100

DEN HAAG - De politieke werkelijkheid is weerbarstig, en dat geldt zeker voor medische ethiek. Wie een fundamenteel debat over abortus en euthanasie wil, loopt onmiddellijk aan tegen een scheiding der geesten. Die scheiding betreft niet alleen verschillende visies op zelfbeschikking en autonomie, maar raakt ook direct aan de wezenlijke beschouwing van het menselijk leven en de waarde en waardigheid ervan.

Voor het gehele artikel, lees hier verder (tegen betaling toegankelijk).

Column Robert Heij: ''Zorg', hoeveel mag het kosten?' (Friesch Dagblad)

Tue, 08 Nov 2011 17:27:19 +0100

Afgelopen weekend sprak oud-minister Wouter Bos zich in het tv-programma Buitenhof uit over de problemen in de zorgsector. Bos, tegenwoordig werkzaam als adviseur zorg bij KPMG, schetste het dilemma tweeledig: enerzijds bestaat er een constante druk op de zorg om betere kwaliteit te leveren en wordt er steeds meer ge�ist vanuit de zorgbehoevende. Anderzijds wil men dat zorg steeds goedkoper wordt. Ook overheid en zorgverzekeringen kampen met dit probleem, wat jaarlijks leidt tot aanpassing van het basispakket en stijging van de premies. Maar hoe lang is dit nog houdbaar?

Vorig jaar schetsten Rabobank en BeBright, samen met 100 zorgexperts, dat de zorgkosten de komende 15 jaar met minstens 50% stijgen, van 69 miljard in 2008 naar 101 miljard in 2025. Je hoeft geen geleerde te zijn om te beseffen dat deze stijging ervoor zal zorgen dat de zorgkosten steeds meer drukken op ons uitgavenpatroon.

De noodzaak om in de kosten te snijden zal tot gevolg hebben dat het basispakket verder wordt versoberd en wellicht ook de wachtlijsten weer hun intrede doen. En om de inkomsten te verhogen zullen de ziektekostenpremies stijgen, alsmede het eigen risico. Daarnaast krijgen we onvermijdbaar steeds vaker te maken met ethische dilemma’s: is iemand van tachtig nog wel een operatie van 20 duizend euro ‘waard’? Hoe gaan we om met afwijkingen die al tijdens de zwangerschap bekend zijn? Moet iedereen nog in een ziekenhuis binnen zijn eigen regio behandeld kunnen worden?

De levensverwachting neemt nog altijd toe doordat de wetenschap steeds meer mogelijkheden biedt om gezond te blijven en van ziektes te genezen. Maar tot hoever en tegen welke prijs mag een mensenhand ‘ingrijpen’ in het menselijk lichaam? Het is van groot belang dat vanuit christelijke hoek kleur wordt gegeven aan deze ethische dilemma’s. Daarnaast is het in een steeds individualistischer wordende samenleving van belang dat vanuit christelijk perspectief het credo ‘zorg voor elkaar’ belicht blijft. De vraag is alleen hoeveel u wilt uitgeven om dit principe in ere te houden.

Deze column verscheen op dinsdag 8 november 2011 in het Friesch Dagblad. Robert Heij schrijft hier maandelijks een vaste column.

Opinie Nederlands Dagblad: Elektronicasector schreeuwt om fair trade

Fri, 04 Nov 2011 16:10:26 +0100

Deze week is het 'Fairtrade week'. Nederland wordt een week lang geprikkeld om fairtrade producten te gaan kopen. Het vreemde is dat er in onder andere de elektronicasector nog geen fairtrade producten zijn. Dit terwijl juist deze sector een explosieve groei kent met bijvoorbeeld de smartphones. Maar achter deze bling-blingwereld van mooie apparaten schuilt een zwarte werkelijkheid.

Een recent rapport van de Chinese non-gouvernementele organisatie SACOM spreekt over zelfmoorden in Chinese elektronicafabrieken. Deze zelfmoorden zijn niet verwonderlijk, gezien de arbeidsomstandigheden van de werknemers. Zij maken een zeventigurige werkweek tegen lonen van ongeveer 51 dollarcent per uur. Het schrijnende is dat Foxconn, een bedrijf dat technologische onderdelen maakt voor onder andere Apple, Dell en HP, dit uurloon nog steeds te hoog vond. Daarom verplaatst het zijn productie naar de Chinese stad Chengdu, waar de lonen nog lager liggen omdat er meer potentiële werknemers zijn.

Wellicht kent u de term ‘bloedmobieltjes’, die verwijst naar de oorlogen in Centraal-Afrika die gefinancierd worden met het delven van grondstoffen voor elektronica. Zo worden er uit de mijnen van Oost-Congo belangrijke mineralen gehaald voor het vervaardigen van onder andere mobiele telefoons. Deze mijnen worden gerund door rebellen die vele duizenden burgers gedwongen laten werken en waar arbeiders soms dagen onder de grond verblijven in levensgevaarlijke omstandigheden. Moord, mishandeling en verkrachting zijn daar aan de orde van de dag.

Gif

Maandag stond er in deze krant een bericht (‘Gif in Ghana door e-afval’) over elektronisch afval, dat wordt gedumpt in Ghana, wat ernstige vervuiling van het milieu en vergiftiging van mensen veroorzaakt. Aan het eind van de elektronicaketen vinden er dus opnieuw mensenrechtenschendingen plaats. Dit is nog maar een kleine greep op het gebied van mensenrechtenschendingen in de elektronicasector.

Grote elektronicabedrijven communiceren de intentie om zorg te dragen voor een productieproces waarin mensenrechten worden gerespecteerd. Concreet gebeurt er echter weinig. De productieketen van de elektronicafabri-kanten is niet transparant. Bedrijven moeten niet alleen hun intentie communiceren, maar ernaar handelen door bijvoorbeeld openheid ten aanzien van hun productieproces te geven. Totale transparantie is voor bedrijven een lastig item, omdat je dan je productieketen zichtbaar maakt. Dit mag echter niet betekenen dat de productieketen in een grijs gebied belandt en daarmee oncontroleerbaar is.

Wat kan er worden gedaan om een ‘eerlijke’ elektronicasector te creëren? Allereerst moeten bedrijven hun verantwoordelijkheid nemen ten aanzien van mensenrechten in de productieketens. In Nederland kennen wij het platform Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen. Hier nemen bedrijven de verantwoordelijkheid voor de effecten van de bedrijfsactiviteiten op mens en milieu. Ook is er het initiatief van de Fairphone. De ontwikkelaars streven hierin naar een eerlijk verkregen mobiel en een productieproces ‘dat mens en milieu respecteert’.

Toon zetten

Daarnaast moet de overheid eisen stellen aan transparantie van productieketens, zodat consumenten daadwerkelijk kunnen kiezen voor eerlijke elektronica, zoals dat ook kan bij koffie, kleding of zelfs cosmetica. Ook moet de overheid mensenrechtenschendingen actief tegengaan in haar eigen inkoopbeleid en moet zij bedrijven die mensenrechten schenden bestraffen. De Nederlandse overheid moet de toon zetten binnen de Europese Unie en de Verenigde Naties, om zo de internationale slagkracht te vergroten om eerlijke handel te bevorderen.

De consument heeft in dit vraagstuk een sleutelpositie omdat het product aan haar wens moet voldoen. De verantwoordelijkheid ligt niet alleen bij bedrijven die maatschappelijk verantwoord dienen te ondernemen, de klant heeft ook de verantwoordelijkheid om maatschappelijk verantwoord te consumeren. Is de race-to-the-bottom, waarin op de rechten van medewerkers wordt gekort, acceptabel? Kies bewust voor eerlijke elektronica als die in de winkel komt te liggen.

Dit artikel is geschreven door Robert Heij (voorzitter) en Niels Rijke (politiek bestuurslid buitenland) van PerspectieF, ChristenUnie-jongeren en verscheen op vrijdag 4 november 2011 in het Nederlands Dagblad.

Column Robert Heij 'De kernwaarde als thuishaven' (Christelijk Weekblad)

Fri, 04 Nov 2011 14:13:35 +0100

Het bekende sportadagium 'je bent zo goed als je laatste wedstrijd' had net zo goed een politiek adagium kunnen zijn, met dank aan kiezers die wekelijks hun mening veranderen in de peilingen van Maurice de Hond. In plaats van een baken te zijn, dobberen sommige partijen rond op de onstuimige zee van de actualiteit. Met name traditionele partijen als de PvdA en het CDA hebben moeite koers te kiezen.

‘Het moet anders en het kan beter’, dat is zo’n beetje de boodschap van Job Cohen tijdens de politieke beschouwingen een paar weken terug. Alleen hoe anders? En wat is beter? Cohen legt gevoelig de vinger op de pijnpunten: de lagere inkomens hebben moeite met de bezuinigingen, met name door het stapeleffect van meerdere maatregelen. Hij komt er echter niet aan toe een beter toekomstperspectief te schetsen. Wat eens het grote sociaaldemocratische blok was in de Tweede Kamer (53 zetels in 1977) ziet zich nu door diverse partijen voorbij gestreefd in de peilingen.

Net als de Partij voor de Arbeid heeft ook het CDA moeite de kiezer duidelijk te vertellen waar het naar toe moet. De partij wilde zo graag meeregeren dat men zelfs een handtekening zette onder een samenwerking met de PVV. Om het pluche te bewaren koos de partij ervoor het eigen partijprofiel even op een zijspoor te zetten. En als je naar het verleden kijkt is dat zo gek nog niet, want het aantal keren dat de partij in de oppositie zat zijn op een hand te tellen.

Na de vorige verkiezingen had het de partij wellicht goed gedaan zich politiek te heroriënteren om bij de volgende verkiezingen weer sterk voor de dag te komen. Nu rijdt het CDA met een lege benzinetank en passeert het tegen beter weten in een tankstation, in de hoop het nog te redden tot de volgende pomp. Een zeer risicovol besluit, zeker als je er onderweg achter komt dat je ballast overboord moet zetten om gewicht te minderen.

Wat opvallend is, is dat juist nu de verzorgingsstaat hervormd wordt, de twee partijen die deze verzorgingsstaat hebben opgebouwd aan de zijlijn staan te kijken als een ouder echtpaar die de ontwikkelingen in de maatschappij niet meer volgt. Waar is het fout gegaan?

Een belangrijk fundament van elke politieke partij zijn haar kernwaarden. De basis waarop het partijhuis gevormd is en van waaruit de kiezer aangesproken moet worden. En daar kunnen twee problemen gesignaleerd worden, die overigens gelden voor alle partijen.

Allereerst stemt de kiezer steeds minder vanuit een specifieke kernwaarde of set van kernwaarden. Steeds meer spelen verkiezingsdebatten over actuele thema’s een grote rol bij het bepalen van de keuze van de kiezer. En niet alleen de inhoud wordt beoordeeld, ook het ‘koppie’ speelt mee. En het moet gelikt overkomen, geen gestuntel. Een beetje de Amerikaanse stijl. Nadeel van deze ontwikkeling is dat het populisme in de hand speelt, omdat het accent niet meer op de inhoud ligt.

Daarnaast zien we dat sommige partijen hun traditionele kernwaarden in de ijskast hebben gezet. Het CDA heeft het tegenwoordig niet meer over ‘samen’, maar over ‘eigen verantwoordelijkheid’, een afgeleide van het neoliberale individualiteitsbegrip. De PvdA lijkt verrast door de linkse inhaalmanoeuvre van de SP en heeft geen nieuwe visie op de verzorgingsstaat die zij decennia terug onder leiding van Drees vormgaven.

Het heeft de VVD daarentegen geen windeieren gelegd om terug te keren naar de kernwaarden veiligheid en economie. De crisis blies het stof van deze aloude liberale kernwaarde af en opeens was de VVD de grootste partij in de Kamer. Overigens kwam deze winst niet door de kernwaarde, maar sterke afgeleiden daarvan die de kiezer op dat moment wisten te raken op actuele thema’s: veiligheid in de eigen buurt, harder straffen, een gezonde overheidsportemonnee.

Moet een partij zich dan aanpassen aan de kiezer? Zeker niet, dan verwordt het tot speelbal in de kiesvijver. De uitdaging is om de eigen kernwaarden vast te houden en van daaruit een oplossingsrichting te schetsen voor de actuele problemen die de kiezer de intrinsieke motivatie geeft op jou te stemmen. En dan geldt voor alle politieke partijen, niet alleen de nu zwalkende PvdA of CDA. Want één voordeel van de huidige tijdgeest: de kiezer heeft een kort geheugen en bepaalt steeds meer per onderwerp waar op te stemmen. Vandaag op je concurrent, maar morgen misschien wel op jou, als je je kernwaarde goed vertaalt.

De kern voor alle politieke partijen is dus om actuele thema’s vanuit de kernwaarden te bezien en van daaruit de kiezer aan te spreken. Want zonder kernwaarden wordt het een stuurloos bootje zonder thuishaven, ronddobberend op de zee van actualiteit en angstig voor die ene verkiezingsvloedgolf die het schip wellicht verdelgd.

Deze column is geschreven door Robert Heij (voorzitter PerspectieF) en verscheen op 13 oktober in het Christelijk Weekblad.

Column Robert Heij: 'Uitzoomen op het grote plaatje' (Friesch Dagblad)

Wed, 12 Oct 2011 10:58:49 +0200

PerspectieF-voorzitter Robert Heij schrijft maandelijks een vaste column in het Friesch Dagblad. Deze maand over de afstand tussen burger/media & politici. "Politici moeten het in de beeldvorming vaak ontgelden: ze 'leven in hun eigen realiteit' en 'luisteren niet naar de burger'. Maar kunnen we ons wel genoeg inleven in hun werk? Stel je voor dat je zelf de opdracht kreeg te bepalen wat 'de Nederlander' vindt."

De politieke partijen die het land vertegenwoordigen hebben het niet gemakkelijk met deze opdracht. Zeker niet als de prestaties wekelijks middels peilingen aan de burger worden voorgelegd. De druk om elke week te moeten presteren is hoog. Gevolg is dat er dagelijks een strijd wordt gevoerd wie de beste quote heeft, zodat diegene ’s avonds op het NOS-journaal of bij EénVandaag of Pauw & Witteman zijn verhaal mag doen.

Waarom zouden wij van een politicus verwachten dat hij elke dag in de media is? Waarom moet de partij waarop je gestemd hebt dit elke week weer bewijzen? Waarom overweeg je op een andere partij te stemmen als jouw partij een keer een ander standpunt inneemt?

Om de gemene deler te vinden is het essentieel dat zowel kiezer als media de Haagse wereld wat meer op afstand laat. Is het niet juist te prijzen dat een partij omwille van het landsbelang afstand doet van een punt uit haar verkiezingsprogramma, zodat er wel een meerderheid gevonden wordt? Als je met een verrekijker ergens op inzoomt, heb je niet door wat er buiten je zichtveld gebeurt en mis je het grote plaatje. Juist politici zouden we de gelegenheid moeten geven dat grote plaatje toe te lichten. Dat grote plaatje zien we ook terug als we wat meer afstand nemen en uitzoomen met onze verrekijker.

Uitzoomen betekent niet dat men vier jaar lang niets mag inbrengen. Integendeel, voor politici is het juist fijn om regelmatig te horen hoe de burger denkt over actuele thema’s. Maar als het gaat om wat ‘de Nederlander’ vindt, is dat vooral een politieke kwestie en moeten wij met z’n allen wat meer uitzoomen. Omwille van het landsbelang.

Deze column verscheen op dinsdag 11 oktober 2011 in het Friesch Dagblad. Robert Heij schrijft hier maandelijks een vaste column.

'ChristenUnie van nu is RPF-plus' (Nederlands Dagblad)

Thu, 06 Oct 2011 14:02:15 +0200

AMERSFOORT - Jonge ChristenUnie-politici kunnen het best een voorbeeld nemen aan de zakelijke stijl van voormalig GPV-leider Gert Schutte, vindt Ewout Klei. Maar, zegt Remco van Mulligen, die stijl heeft net zo weinig effect gehad als het getuigende optreden van RPF'er Meindert Leerling.

Klik hier om het gehele artikel (tegen betaling) te lezen.

Training ChristenUnie voor jongeren DOE (Wereldomroep)

Sat, 24 Sep 2011 03:48:29 +0200

Een delegatie van de jongerenafdeling PerspectieF van de Nederlandse politieke partij ChristenUnie vertrekt donderdag naar Suriname. Perspectief gaat trainingen verzorgen voor de DOE Partij, waarmee de Nederlandse partij goede banden onderhoudt.

Robert Heij wil de jongeren van DOE leren hoe ze zichzelf kunnen laten zien en horen. "Het is belangrijk dat jongeren hun visie op de samenleving geven, omdat zij vaak twee generaties vooruit denken." Jongeren kunnen zo problemen die in de toekomst gaan spelen alvast signaleren en daarover nadenken.

Leiderschap uitstralen is een andere belangrijk aspect voor jonge politici, aldus Heij. "Door je uitstraling krijg je andere mensen met je mee." De voorzitter heeft zich goed voorbereid op de Surinaamse politieke cultuur. Er zitten minder partijen in het parlement en daardoor gaan politici anders met elkaar om, denkt hij.

Ideologie
De ideologische verbondeheid tussen de ChristenUnie en DOE is minder belangrijk, vindt Heij. "We zijn allemaal christenen in de politiek en op basis daarvan hebben we een band met elkaar." Maar dat is niet uitgangspunt voor de traingen. De voorzitter geeft wel toe dat een gemeenschappelijke visie op de wereld het gemakkelijker maakt.

De jongeren van de ChristenUnie willen ook graag iets leren van de Surinaamse collega's. Als voorbeeld noemt Heij het omgaan met verschillende culturen: "Ik denk dat ze in Suriname daar een paar stappen verder in zijn. Dat loopt in Nederland nog helemaal niet."

Het interview is hier terug te luisteren.

Van 22 september tot en met 2 oktober bezochten voorzitter Robert Heij en bestuurslid politiek buitenland Niels Rijke een bezoek aan de DOE-partij in Suriname, met als doel een groep jongeren te trainen en toe te rusten.

Miljoenennota door jongeren (Reformatorisch Dagblad)

Wed, 12 Oct 2011 11:03:01 +0200

Morgen en donderdag debatteert de Tweede Kamer over de Miljoenennota. Puntuit vroeg de jongerenorganisaties van CDA, CU en SGP om een eigen Miljoenennota te presenteren.

Robert Heij (ChristenUnie): Om de overheidsfinanciën en de leefbaarheid op peil te houden voor de komende generatie zal men keuzes met oog voor de toekomst moeten maken. Daarom kiezen wij ervoor om te investeren in duurzame energie en openbaar vervoer en om de hypotheekrente langzaam af te bouwen voor het hogere woningsegment.

Om onze internationale verantwoordelijkheid te nemen willen we het budget voor ontwikkelingshulp verhogen tot 1 procent van het bruto nationaal product. We mogen niet bezuinigen op de allerarmsten ter wereld omdat het in Nederland een beetje tegenzit. Ook de voorgenomen bezuinigingen op Defensie zijn onverantwoord voor de nationale en de internationale veiligheid en dienen teruggedraaid te worden.

Om de burgers, ondanks de negatieve berichten over de huidige crisis, hoop te laten houden kiezen we voor een ministerie van Hoop en Dankbaarheid. De economische crisis betekent niet het einde van de wereld, maar biedt ons de gelegenheid om ons leven naar een nieuwe standaard vorm te geven. Dat biedt perspectief.

Anthony van der Wulp (SGP): „Wie krijgt wat en hoe?” Volgens de Amerikaanse socioloog Laswell is dat de definitie van politiek. Politici moeten schaarse middelen verdelen over enorm veel doelen. Premier Rutte heeft 247 miljard op z’n rijksbegroting. De SGP moet het met ‘slechts’ 200 miljard doen. Pijnlijke keuzes.

Het kabinet-Rozendaal –premier is uiteraard onze voorzitter Jacques Rozendaal– moet 47 miljard meer bezuinigen dan Rutte! Geen gekke plannen, geen ruimte voor ingrijpende hervormingen, eerst de begroting op orde. Anders krijgen we Griekse toestanden.

We snijden fors in de overhead van de ministeries en provincies. Alle diplomatieke posten in het buitenland worden gesloten. De bijdrage aan de EU moet met nog eens 1 miljard euro naar beneden. De eerste jaren geen missies van Defensie. Geld voor onderzoek moet naar het onderwijs.

Zonder investeringen geen toekomst. Zo maken wij de bezuinigingen op het pgb en noodhulp voor rampen ongedaan. Veiligheid blijft prioriteit. Op Zorg, Defensie en Economische Zaken bezuinigen we naar verhouding veel minder. Geen tijd voor nieuwe plannen, wel moet het werk van Rouvoet afgemaakt worden. Daarom kiezen wij partij voor het gezin: opnieuw budget voor Jeugd & Gezin.

Dennis Chafiâ (CDA): De begroting zoals voorgesteld door de regering past zeer goed bij de huidige cultuur van het kabinet, veel bezuinigingen en investeringen daar waar men kansen ziet. Het streven naar een begrotingsevenwicht moet immers gepaard gaan met bezuinigingen en lastenverzwaring; de nadruk moet dus liggen op bezuinigen.

De verdeling die wij hebben gemaakt is dan ook complementair; met enkele aanpassingen. Als het gaat om zorg, sociale zaken, onderwijs en cultuur is het belangrijk om te beseffen dat individualisering een dreiging is, en is het goed om vereniging en gemeenschap te stimuleren. Op cultuur en onderwijs kan dus iets meer begroot worden. De zorgen die ontstaan over pensioenen en werkgelegenheid laten zien dat er op Sociale Zaken en Werkgelegenheid tegenvallers kunnen komen.

Als christendemocraten vinden wij het belangrijk dat mensen niet aan het overheidsinfuus hangen maar eerst een beroep doen op hun omgeving. Mocht dit niet lukken, dan moet de overheid een helpende hand bieden. Ook hier is dus extra op begroot.

Column Robert Heij: 'Economie van het genoeg' (Friesch Dagblad)

Tue, 13 Sep 2011 13:05:47 +0200

Het idee dat we echt in een economische crisis zitten begint zo langzamerhand bij de meeste Nederlanders te landen. Toen in 2008 de eerste klappen werden uitgedeeld op de financi�le markten, daalde de vraag naar veel goederen en diensten. De economische teruggang probeerde de overheid te attaqueren door met investeringen zelf extra vraag te cre�ren. De bezuinigingen om dat geld terug te verdienen zouden een paar jaar uitgesteld worden om de markt weer op gang te laten komen.

Dit overheidsinvesteren is een schoolvoorbeeld van wat de beroemde econoom John Maynard Keynes schreef in ‘The General Theory of Employment, Interest and Money’ (1936). Hij schreef dit naar aanleiding van de economische crisis van de jaren ’30. Hij zag om zich heen een groot geloof in de vrije markt, maar legde de vinger op de imperfectie van de vrije marktwerking. Nu, bijna een eeuw later, zitten we in hetzelfde schuitje.

We geloven nog altijd dat het marktwerken volkomen is en onze welvaart gegarandeerd wordt. Vooral in de jaren ’90 bereikte het geloof in ons eigen kunnen en de maakbaarheid van onze economie een hoogtepunt. Het ging zelfs zo goed dat we ons niet voor konden stellen dat het ooit eens slechter zou gaan. En doordat er toen niets gespaard is, moeten we nu hard bezuinigen. De imperfectie die Keynes al duidde, leeft nog altijd voort.

Dat ons kabinet nu orde op zaken moet stellen komt erg hard aan, maar is nodig. Drie jaar na het begin van de crisis dreigt de wereldwijde economie een klap uit te delen die wij met z’n allen wel degelijk gaan voelen. Komende jaren zal de economische vooruitgang maar mondjesmaat plaatsvinden. Laten we dan geleerd hebben dat in plaats van ongebreidelde groei wij tevreden moeten zijn met begrensde economische vooruitgang. Echt geluk zullen wij weer moeten zoeken in de contacten en relaties om ons heen. Is de economie van het genoeg de Keynesiaanse les van de huidige crisis?

Deze column verscheen op dinsdag 13 september 2011 in het Friesch Dagblad. Robert Heij schrijft hier maandelijks een vaste column.

Column Robert Heij 'Schepping �n samenleving' (Christelijk Weekblad)

Sat, 17 Sep 2011 15:52:45 +0200

Eind augustus bezocht ik het Christelijk-Sociaal Congres. In de bossen van Doorn verzamelden zich de mannen en vrouwen die in de christelijke wereld iets te zeggen hebben. Daaronder veel politici en vakbondslieden overigens. Thema waarover gesproken werd: 'Schepping en samenleving: een duurzame relatie'. Een actueel onderwerp, zeker nu we weten dat ons huidige gebruik van fossiele brandstoffen niet lang meer stand zal houden.

Daarnaast ook een hele interessante vraag, want ook in de christelijke wereld is er nog een hoop te bereiken op dit gebied. De term duurzaamheid is het afgelopen decennium aan erosie onderhevig geweest en afgebrokkeld tot containerbegrip waar alles onder geschoven kan worden. Daarom is het goed dit begrip te bekijken in het licht van de Schepping en de opdracht die wij als christenen hebben meegekregen de aarde te onderhouden en te bewerken. Niet alleen onderhouden (duurzaamheid), maar ook niet alleen bewerken (economie). Een balans dus.

Minister en vicepremier Maxime Verhagen was één van de grote sprekers op het congres. Bijzonder, omdat hij niet alleen lid is van het kabinet, maar ook binnen het CDA door sommigen als partijleider wordt gezien. Hoe zou hij vanuit de christendemocratische visie naar rentmeesterschap kijken? Om een lang verhaal kort samen te vatten: biomassa en kernenergie zijn vormen van duurzame energie en de GreenDeal (samenwerking tussen overheid en samenleving om samenleving te verduurzamen) is een goed idee, maar het initiatief zal voornamelijk uit de samenleving moeten komen. Een dergelijke opstelling baart mij zorgen.

Als we kijken naar de afgelopen eeuw, dan zien we dat Nederland momenteel tien keer meer energie verbruikt dan in 1900. En als de trend zich doorzet, zal dit komende jaren alleen maar verder stijgen. Daarnaast zien we dat in opkomende landen als China, Brazilië, Rusland en India het energieverbruik ook alleen maar toeneemt. Omdat onze economieën volledig in het teken staan van financieel gewin, draait die motor op volle toeren, en is duurzaamheid iets wat pas daarna om de hoek komt kijken.

Maar als we onze taak als christenen en rentmeesters over deze wereld echt serieus willen oppakken, zullen we uit het paradigma van onze wereldeconomie moeten stappen. Onze omgang met de aarde dient er dan een te zijn waarbij wij leven van de rente die de schepping ons geeft, zonder dat we het kapitaal onnodig vernietigen. Maar kan je de burger kwalijk nemen dat hij in de schappen niet-duurzame producten koopt? Weet de gemiddelde Nederlander wel hoeveel transport zijn product nodig heeft gehad? En of zijn product wel eerlijk geproduceerd is, met oog voor mensenrechten?

Hierin ligt een grote taak voor de overheid en het bedrijfsleven. Samen zullen zij moeten werken aan de informatievoorziening die de burger kennis geeft over zijn product. Ook zal de overheid strakkere kaders moeten stellen in de regelgeving, zodat de kosten van externe effecten als milieubelasting verdisconteerd worden in de productprijs. Ook moet de overheid haar eigen beleid strak om duurzaam in te kopen strak handhaven, om daarmee een signaal af te geven aan de samenleving en het bedrijfsleven.

Is dit een wenselijke weg? Misschien niet, want het zou natuurlijk het mooist zijn als de initiatieven uit de samenleving komen. Alleen is het kortzichtig van onder andere Verhagen te denken dat we in deze tijd nog verder komen met alleen bewustwording. Het probleem is inmiddels al zo groot, dat nu snelle stappen genomen moeten worden, willen we niet de eindigheid van onze fossiele brandstoffen ervaren.

Net zoals dat veiligheid een verantwoordelijkheid is van de overheid, zal ook een verduurzaming van de samenleving een grote taak voor de overheid zijn. Sterkere regelgeving en strakkere kaders kunnen op die manier, naast allerlei andere initiatieven, afdwingen dat de samenleving sneller verduurzaamt. En als het dus gaat om de GreenDeal, waarbij overheid en samenleving samenwerken, zal de overheid daarin de eerste stappen moeten zetten door te laten zien dat duurzaamheid haar daadwerkelijk interesseert. En dat betekent dus investeren in windmolenparken en zonne-energievelden en innovaties in deze sector stimuleren. Ook zal de overheid consumenten de gelegenheid moeten geven om met eigen projecten te komen, bijvoorbeeld een windmolen, waarbij de stroom door hen zelf gebruikt kan worden en zij zelf de financiële prikkel merken van schone energie, zonder dat dit verdwijnt op het hoofdnet.

De tijd van klungelen is echt voorbij. Het wordt tijd dat wij ons niet meer laten afschrikken voor zonnepanelen op daken, of windmolens aan de horizon. Het wordt tijd dat wij de balans vinden tussen de aarde onderhouden en bewerken. Op naar een duurzame economie, waarbij wij leven van de vruchten en wij de boom water blijven geven om vrucht te blijven dragen!

Deze column is geschreven door Robert Heij (voorzitter PerspectieF) en verscheen op 2 september 2011 in het Christelijk Weekblad.

Column 'Leiderschap in moeilijke crisistijd' (Friesch Dagblad)

Tue, 23 Aug 2011 00:06:08 +0200

Het premierschap is ��n van de meest onderschatte functies van Nederland. Ruttes werkweken gaan makkelijk richting de 80 uur en de complexe vraagstukken die op hem afkomen zitten waarschijnlijk van opstaan tot slapen gaan in zijn hoofd. En juist als hij even een paar weken vakantie wil nemen om bij te komen van een zwaar jaar, komen daar enkele oppositionele partijen die hun kansen ruiken en hem het verwijt maken onzichtbaar te zijn.

Laag bij de grond was de aanval van GroenLinks-Kamerlid Bruno Braakhuis. Hij verweet de premier zich wel op Dance Valley te vermaken, maar de ‘brand die om ons heen woedt’ te negeren. Rutte zelf antwoordde in een persconferentie afgelopen vrijdag dat hij op het festival wel degelijk ook bezig was met de crisis, door telefonisch op de hoogte te blijven van wat er gebeurde. De combinatie van een premier die toe is aan vakantie en Kamerleden die hier na een maand reces weer genoeg van hebben, levert problemen op.

De kritiek van de oppositie raakte echter ook een ingebouwd onvermogen in ons landsbestuur. De minister-president zou namelijk daadkrachtig leiding moeten geven aan de crisis. Maar laat ons politieke systeem een daadkrachtig leiderschap wel toe? Welke ruimte willen wij onze minister-president geven in zijn leiderschap om het land aan te sturen?

In het Nederlands Dagblad van vorige week stelt Frits Bloemendaal terecht dat ‘de premier niet meer is dan de eerste onder zijn gelijken. Hij kan niet in zijn eentje zeggen: zó gaan we het doen.’ Daarom geeft het te denken dat wij in crisistijd wel krachtig leiderschap eisen, maar aan de andere kant willen blijven polderen en het liefst zien dat alle besluiten genomen worden via de volksvertegenwoordiging. Het is misschien lastig te accepteren dat Nederland niet zo slagvaardig kan opereren als bijvoorbeeld de Verenigde Staten of China, maar dat geeft wel de ruimte om in breed (Kamer)overleg tot een oplossing te komen. En dat is ook wat waard.

Deze column is geschreven door Robert Heij (voorzitter PerspectieF) en verscheen op 16 augustus 2011 in het Friesch Dagblad.

PerspectieF op zomeractie in Renesse (Omroep Zeeland)

Sat, 12 Nov 2011 16:47:50 +0100

Videoverslag Omroep Zeeland / Radioverslag Omroep Zeeland

Zie ook het nieuwsbericht.

Column 'Twee kanten van de medaille' (Friesch Dagblad)

Tue, 19 Jul 2011 22:54:15 +0200

Dat wij als klein land goed zijn in het organiseren van grote sportevenementen moge duidelijk zijn. In de afgelopen decennia hebben al grote sporttoernooien op allerlei disciplines in ons land plaatsgevonden. Het grootste hoogtepunt is misschien wel het Europees kampioenschap voetbal in 2000, in samenwerking met Belgi�. Daarom was het niet zo gek dat de KNVB mikte op een ander prestigieus project: het wereldkampioenschap in 2018 of 2022.

Helaas, maar enigszins te verwachten, koos de FIFA voor het grote geld en niet met oog voor een duurzame voetbalinfrastructuur. Vooral de keuze voor Qatar, dat alle WK-stadions nog moet bouwen, is bijna onbegrijpelijk als je in ogenschouw neemt dat voetballanden als Nederland, Engeland en Spanje ook kandidaat waren. Maar als het aan de grootste sportbond in ons land ligt, het NOC*NSF, krijgt Nederland in 2028 alsnog een groot toernooi: de Olympische Spelen.

Om dit te bereiken heeft het NOC*NSF het Olympisch Plan 2028 opgesteld. Hierin spreekt men van “de ambitie om met sport in de volle breedte een bijdrage te leveren aan Nederland, met veel positieve effecten nú en in de toekomst”. Een mooie volzin die het een tegenstander bijna onmogelijk maakt om tegen te zijn. En nou wil ik ook niet alle positieve effecten op onze economie (naamsbekendheid, toerisme, werkgelegenheid) teniet doen, maar wel de kanttekening maken dat het sinds 2000 niet meer gelukt is de Spelen zonder (groot) miljoenenverlies te organiseren.

Vorige week bleek uit een uitgelekt onderzoek van het ministerie van Volksgezondheid dat de organisatie van de Olympische Spelen ons twee miljard euro zal gaan kosten. Hierbij is rekening gehouden met directe (bijv. kaartverkoop & tv-rechten) en indirecte (bijv. nieuwe wegen & stadions) kosten. Gezien de kosten lijkt het me fair een open maatschappelijk debat over onze kandidatuur te houden. We moeten oppassen niet alleen in superlatieven te spreken, maar ook naar de andere kant van de medaille kijken. Zonder draagvlak geen spelen. Want die houden we immers toch voor het volk?

Deze column is geschreven door Robert Heij (voorzitter PerspectieF) en verscheen op 19 juli 2011 in het Friesch Dagblad.

Column 'Afscheid van tolerantie' (Christelijk Weekblad)

Sun, 14 Aug 2011 13:26:43 +0200

Dat Nederland seculariseert is bekend. Alleen ontwikkelt zich niet alleen een afkeer van de kerk als instituut, maar ontstaat meer en meer een maatschappelijke aversie tegen geloof in het algemeen. Afgelopen week zijn meerdere aanvallen gedaan op de godsdienstvrijheid: de mogelijkheid tot het ritueel slachten werd stevig ingeperkt, de vrijheid van bijzonder onderwijs stond ter sprake en de weigerambtenaar is zijn baan niet meer zeker. Centraal staat dat de overheid neutraal moet zijn en godsdienst geen rol meer mag spelen in het publieke domein.

Het debat over het ritueel slachten deed nog het meeste stof oplaaien. De Partij voor de Dieren is al enkele jaren bezig met een initiatiefwet om dit onverdoofd slachten te verbieden. Vanuit hun partijprogramma geredeneerd is het niet zo gek dat de PvdD zich hier zorgen over maakt. En omdat het verkiezingsprogramma praktisch alleen maar spreekt over natuur- of het dierenwelzijn, is het ook niet zo gek dat de PvdD geen rekening houdt met het godsdienstig belijden van joden en moslims, die er vanuit Bijbel en koran principiële bezwaren tegen hebben een dier eerst te verdoven.

Wat wel gek is, is dat een overgrote Kamermeerderheid achter het voorstel van de PvdD staat: SP, PvdA, GroenLinks, D66 en zelfs de PVV en de VVD. Aanvankelijk hadden deze partijen geen oog voor de rol van religie in dit vraagstuk. Pas nadat moslims en joden binnen die partijen hun tegenstem verhieven, kregen PvdA 6en D66 twijfels. Helaas zonder succes. Het eindoordeel bleef dat ritueel slachten in deze tijd toch echt niet meer kon. Er werd geen rekening gehouden met de vrijheid van godsdienst, maar wel met de pijn en stress die dieren ervaren tijdens het slachten. (Overigens vindt de rituele slacht vaak er zorgvuldig plaats en is maar de vraag of dit slechter is dan de gewone slacht, maar dat terzijde.)

Nu pleit ik er zeker voor zoveel als kan dierenwelzijn te bevorderen, maar het is mijn ogen wel erg triest gesteld met onze samenleving als we de rechten van dieren op gelijke hoogte stellen als die van mensen. Waar abortus (verantwoordelijk voor ruim 33.000 doden per jaar) in het politieke speelveld een taboe is en wordt gezien als een ‘onomkeerbaar verworven recht voor iedere vrouw’ (aldus de Nederlandstalige Vrouwenraad), daar wordt een dier bijna als mens behandeld. Te absurd voor woorden.

Dan de vrijheid van onderwijs. D66-Kamerlid Boris van der Ham heeft er inmiddels zijn stokpaardje van gemaakt de christelijke wereld aan te pakken. In een interview met Kustaw Bessems in dagblad De Pers zegt hij dat hij de ‘misstanden’ in het onderwijs wil aanpakken: criminele gebeurtenissen op bijzondere scholen hoeven niet gemeld te worden en jaarverslagen hoeven niet openbaar te worden. En ze kunnen docenten weigeren op basis van een grondslag. Van der Ham maakt hierbij twee grote fouten: over de misstanden in het openbaar onderwijs spreekt hij met geen woord, en sinds wanneer is de vrijheid om mensen op een grondslag aan te nemen een ‘misstand’ dat gelijk staat aan crimineel gedrag?

Echte misstanden moeten aangepakt worden, maar de vrijheid van onderwijs is een grondwettelijk recht, en zeker geen misstand. Het wordt eng als hij spreekt over het politiek bedrijven ‘in een arial lettertype’, alsof hij het neutrale standpunt van Nederland vertegenwoordigd. Een typisch neoliberale fout. De overheid kan nooit neutraal zijn omdat het een afspiegeling is van de diversiteit aan meningen die in het land leeft. Hooguit kan de overheid een onpartijdige en rechtvaardige waker over het land zijn.

Deze voorbeelden zijn slechts illustratief voor een intolerante beweging die ontstaat in onze samenleving. Met een beroep op de ‘neutraliteit’ van de overheid en de scheiding tussen kerk en staat beroepen partijen van links en rechts zich erop dat godsdienst vooral geen rol mag spelen in het publieke domein. Zich niet realiserend dat ieder vanuit zijn eigen visie naar de overheid kijkt en daarmee neutraliteit een illusie is. En zich ook niet realiserend dat een scheiding tussen kerk en staat betekent dat de overheid niets over het instituut kerk heeft te zeggen, en juist alle ruimte laat aan christenen vanuit hun religieuze visie te bouwen aan Nederland. En dat die visie nodig is in onze samenleving blijkt elke dag weer. Er is nog een hoop werk te doen.

Deze column is geschreven door Robert Heij (voorzitter PerspectieF) en verscheen op 1 juli 2011 in het Christelijk Weekblad.

Column 'Hete adem van het afstuderen' (Friesch Dagblad)

Mon, 27 Jun 2011 11:30:48 +0200

Het onderwijs is een immer terugkerend thema op de politieke agenda. Met grote regelmaat spreekt de Tweede Kamer over de toekomst van het onderwijs. Zeker sinds kabinet-Rutte de ambitie heeft uitgesproken dat Nederland tot de top-5 van kenniseconomie�n moet gaan behoren. En om dat te bewerkstelligen gaat het kabinet rap van start met het 'verbeteren' van het hoger onderwijs.

Kort samengevat komt de visie van staatssecretaris Zijlstra er op neer dat studenten sneller en beter moeten studeren en de uitval in het onderwijs omlaag moet. Op zich geen verkeerde doelstelling. Om dit te bereiken lanceerde hij afgelopen week echter de maatregel dat universiteiten met ‘goed’ presterende studenten extra beloond worden. Daarnaast mogen universiteiten extra collegegeld heffen voor ‘bijzonder goede’ opleidingen. Ook wordt een ‘langstudeerboete’ ingevoerd; een verdriedubbeling van het collegegeld voor studenten die meer dan een jaar studievertraging oplopen.

Naast het afgelopen jaren al ingevoerde bindende studieadvies (minimaal aantal te behalen punten in eerste jaar) en de harde knip (strikte scheiding tussen bachelor en master) wordt zo de druk op studenten flink opgevoerd. Met als gevolg dat veel studenten als eerstejaars al de hete adem van het afstuderen als donderwolkje boven hun studieplanning zien hangen.

Met de druk snel en goed te moeten studeren ontstaat een generatie studenten die zich vooral op haar eigen ontwikkeling zal focussen. Met het vervelende bijeffect dat studenten minder aandacht zullen besteden aan bestuurswerk, vrijwilligerswerk of het opstarten van eigen bedrijfjes. Binnen PerspectieF, maar ook bij mijn studentenvereniging in Delft merk ik al dat men minder happig is op tijdrovende bestuursfuncties. Komende jaren zullen tal van organisaties waar studenten actief zijn grote moeite krijgen met het opvullen van dergelijke functies.

Wat zou het mooi zijn als de echte langstudeerder (de zogenaamde ‘bierdrinkers’) wordt gedwongen sneller te studeren, maar de betrokken student wordt ontzien. Een beleid dat stilzitten bestraft, maar ontwikkeling van bestuurservaring, ondernemerschap en omzien naar de naaste niet bestraft. Geen overbodige luxe in een samenleving die al steeds ik-gerichter wordt.

Deze column is geschreven door Robert Heij (voorzitter PerspectieF) en verscheen op 21 juni 2011 in het Friesch Dagblad.

Column 'Het failliet van het gedoogbeleid' (Friesch Dagblad)

Wed, 01 Jun 2011 00:10:31 +0200

Vaak biedt internationale samenwerking een meerwaarde om bepaalde problematiek tegen te gaan, zonder allemaal het wiel zelf uit te vinden. Zo ook op het gebied van drugs. Begin vorige eeuw ondertekenden diverse landen het Internationaal Opium Verdrag, dat in Nederland leidde tot invoering van de Opiumwet in 1917. Maar met het begin jaren '70 ge�ntroduceerde gedoogbeleid verruimde Nederland dit internationale verdrag en dacht met het gedoogbeleid een eigen wiel te hebben uitgevonden. Na 40 jaar is het een vierkant wiel gebleken, waar je niets mee kunt.

Het Internationaal Opium Verdrag verbood het telen, verwerken, verkopen of in bezit hebben van drugs. Nederland besloot begin jaren ’70 als experiment een onderscheid in te stellen tussen soft- en harddrugs, waarmee het gedoogbeleid werd geboren. Dit onderscheid werd bepaald op basis van het THC gehalte. Deze psychoactieve stof beïnvloedt het gedrag en de beleving van de gebruiker (‘high worden’). Sinds de invoering van het gedoogbeleid is het THC-gehalte in ‘softdrugs’ flink gestegen, waardoor dit onderscheid allang niet meer geldt.

Daarnaast liegen de feiten er niet om: uit onderzoeken van onder andere het Trimbos instituut blijkt dat Nederlandse jongeren tussen de 15-16 jaar en 12-18 jaar tot de hoogste groep cannabisgebruikers van Europa behoort. Bovendien leidt het beleid van Nederland in de huidige internationale context tot het aantrekken van drugsgerelateerde criminele circuits, drugstoerisme en imagoschade in het buitenland. Bovendien blijkt het problematisch om bij gebruik de gevolgen te overzien.

Wat ik nooit begrepen heb is dat we in plaats van streng handhaven de problematiek uit onze handen laten glippen met het gedoogbeleid. Wenselijk is dat de overheid een kleine rol speelt en zoveel mogelijk overlaat aan de samenleving. Maar laat het gebruik van drugs daar niet onderdeel van zijn. Om haar burgers te beschermen tegen de schadelijke gevolgen van drugs, zowel voor gebruiker als omgeving, dient zij terug te keren naar het Internationaal Opium Verdrag, waarbij het gebruik, bezit en teelt verboden wordt en er streng gehandhaafd wordt. Het gedoogbeleid is failliet.

Deze column is geschreven door Robert Heij (voorzitter PerspectieF) en verscheen op 17 mei 2011 in het Friesch Dagblad.

Media over lancering cannabis-scripta

Wed, 01 Jun 2011 00:16:50 +0200

Diverse media hebben een artikel gewijd aan het pleidooi van PerpsectieF, zie hieronder:

De Telegraaf: "CU-jongeren ten strijde tegen softdrugs"

Sp!ts Nieuws: "CU-jeugd ten strijde tegen softdrugs"

Reformatorisch Dagblad: "CU-jongeren: Verbied openbaar drugsgebruik"

PowNed: "CU-jongeren: verbied blowen"

CU-jongeren ten strijde tegen softdrugs (De Telegraaf)

Wed, 01 Jun 2011 00:14:28 +0200

AMERSFOORT - PerspectieF, de jongerenorganisatie van de ChristenUnie (CU), wil dat er een eind komt aan het gedogen van softdrugs. Dat staat in een rapport dat de organisatie maandag presenteerde en later deze week overhandigt aan de CU-Kamerfractie.

PerspectieF-voorzitter Robert Heij weet dat de drugsopvattingen van zijn organisatie in lijn liggen met het CU-partijstandpunt. Desondanks hoopt hij dat het rapport zorgt voor extra discussie in de partij en later in de Tweede Kamer.

Ook wil hij de partij een steuntje in de rug geven, waar andere jongerenorganisaties van politieke partijen er op het gebied van drugs vaak een liberaler standpunt op nahouden dan hun moederorganisatie. „Wij zijn, als het hierom gaat, zeker niet liberaler dan de partij”, aldus Heij maandag.

PerspectieF heeft softdrugs zo op de korrel om een aantal redenen. „Drugsverkoop en -gebruik leiden tot problemen in de samenleving, verkoop trekt criminele circuits aan, het gedoogbeleid in Nederland zorgt voor grote aantallen drugstoeristen en een grote groep jongeren gebruikt al op jonge leeftijd drugs, met alle schadelijke gevolgen van dien”, somt Heij op. „Daarnaast lijdt Nederland reputatieschade in het buitenland.”

Verder wijst de voorzitter op het grote energiegebruik dat gepaard gaat met het kweken van hennepplanten. Dat vindt hij niet goed voor het milieu. Als softdrugs in de ban worden gedaan, pleit hij wel voor een geleidelijke afbouw, waardoor eigenaren van coffeeshops er langzaam op kunnen inspelen. Op dat vlak noemt hij zijn organisatie wel liberaler dan de moederpartij.

bron: De Telegraaf

CU-jongeren in actie voor eerlijke iPhone (Reformatorisch Dagblad)

Wed, 01 Jun 2011 00:20:11 +0200

AMSTERDAM - De sterk stijgende vraag naar iPads en iPhones heeft een keerzijde: problematische arbeidsomstandigheden in China. Maatschappelijke organisaties, waaronder de jongerenorganisatie van de ChristenUnie, organiseren daarom vandaag een internationale actiedag.

Vrijdag kwam een rapport naar buiten van arbeidsrechtenorganisatie Sacom uit Hongkong. Het rapport beschrijft de arbeidsomstandigheden in fabrieken van Foxconn in China. Foxconn is een van de grootste elektronicaproducenten ter wereld en produceert voor verschillende merken. Apple is een van Foxconns belangrijkste klanten. Het rapport wijst onder meer op excessieve overuren, onbetaald overwerk en miscalculatie van lonen.

Eerder kwamen al diverse problemen bij Foxconn en Wintek, de maker van de touchscreens voor iPads en iPhones, aan het licht. In 2010 ondernamen negentien Foxconnmedewerkers een zelfmoordpoging; zestien kwamen daarbij om het leven. Bij Wintek liepen 137 medewerkers vergiftiging op door het werken met n-hexaan, een uiterst giftig oplosmiddel.

In Utrecht voeren de zogenoemde Stoere Vrouwen een ludieke actie waarbij mensen een eerlijke Apple kunnen winnen. In Amsterdam delen de organisaties Fairfood International en Rankbrand eerlijk gemaakte appeltaart uit aan Appleklanten. De jongerenorganisatie van de ChristenUnie PerspectieF houdt vandaag een digitale actie en biedt Fair Apples aan. Voorzitter Robert Heij: „Over heel de wereld zien we dat multinationals mensenrechten schenden ten bate van onze vraag naar goedkope producten. Het is van belang dat bedrijven hun morele verantwoordelijkheid gaan nemen.”

bron: Reformatorisch Dablad

Column 'Empatisch Luisteren' (Christelijk Weekblad)

Wed, 01 Jun 2011 00:12:05 +0200

We leven in een meer gehaaste samenleving dan vroeger. Dat is in elk geval een conclusie die ik kan trekken als ik de gesprekken met onze oudere generatie samenvat. We trekken meer werk naar ons toe en krijgen meer actualiteiten te verwerken. Waar vroeger de dagelijkse krant het nieuwsmedium was, voorziet tegenwoordig twitter ons elke minuut in onze nieuwsgierigheid. En ondanks dat we nu veel meer weten over de situatie waarin de wereld verkeerd - nieuws uit Japan bereikt ons even snel als nieuws uit eigen land - constateer ik dat we niet meer zijn gaan luisteren naar onze medeburger. Integendeel.

Beeldt u zich het volgende eens in, ter illustratie: Je zit zo vol van iets dat je dit graag deelt met iemand in je omgeving. Na je verhaal gedaan te hebben, hoop je een blijk van interesse te ontwaren bij je gesprekspartner en wacht je op een vervolgvraag. Helaas zit dat er niet in. Op het moment dat je verhaal verteld is, neemt de gesprekspartner de leiding, want ook hij heeft iets leuks meegemaakt. Je blijft achter met een gevoel dat je verhaal niet gehoord is en de ander vooral vol is van zichzelf. Luisteren is soms een groot probleem. Herkenbaar?

Confucius, een bekend Chinees filosoof uit de vijfde eeuw voor Christus, schreef zeer kenmerkend: "Een mens heeft twee oren en één mond om twee keer zoveel te luisteren dan te praten". Waarom is luisteren voor ons dan zo moeilijk?

Luisteren begint bij oprechte interesse in je gesprekspartner en de bereidheid te investeren in de onderlinge relatie. Je stelt geïnteresseerde vragen om meer over diegene te weten te komen en om zijn gedachtegang te leren kennen. Na een bepaalde tijd kan je dan met recht stellen dat je iemand kent. En nadat je iemand hebt leren kennen, kan je hem beter beoordelen en over hem spreken richting anderen. Juist dat is het bindmiddel dat bij ons te vaak ontbreekt.

Voor onze samenleving zou het een mooie les zijn om eens wat vaker met onze twee oren te luisteren, dan met onze ene mond hoog van de toren te blazen. Hoe vaak roepen wij niet iets, terwijl we eigenlijk geen verstand hebben van de materie waarover we spreken. De politieke arena is hier een schoolvoorbeeld van, met name tijdens verkiezingstijd. De ene na de andere belofte wordt gemaakt, en de kiezer verlekkerd. Maar soms kan men grote vraagtekens zetten achter de haalbaarheid of humaniteit van een maatregel.

Neem bijvoorbeeld het immigratiedossier. Veel Nederlanders roepen te snel dat ‘het moet stoppen met de massale instroom van vluchtelingen’. Maar navraag leert dat weinig mensen ook daadwerkelijk met deze vluchtelingen spreken om erachter te komen wat hun verhaal is. Dan is het misschien best begrijpelijk dat deze man/vrouw gevlucht is. En dan is er opeens empathie, in plaats van weerstand.

En zo kunnen we nog wel even doorgaan: Luisteren naar die vrouw in de bijstand, in plaats van haar als uitkeringstrekker weg te zetten. Luisteren naar die oudere met chronische gezondheidsproblemen, in plaats van deze oudere generatie een aanstelgedrag te verwijten. Luisteren naar die gelovige waarom hij zijn geloof zo belangrijk vindt, in plaats te ageren tegen godsdienst.

Ook voor politici is het belangrijk vooraf te kijken naar de uitwerking van beleid en hoe dit bepaalde mensen treft. Er ontstaat te vaak een verharding doordat op cijfers gefocust wordt in plaats van humaniteit. En niet omdat men het land niet ingaat om tijdens werkbezoeken te kijken wat er speelt. Maar vooral omdat men meer praat met die ene mond, dan luistert met twee oren.

Waar het om gaat is dat luisteren een kloof overbrugt tussen je eigen belang en dat van een ander. Een empathische brug, want door te luisteren leer je de ander beter kennen, kan je zijn/haar situatie beter beoordelen en nader je elkaar. Het begint bij oprechte interesse in de ander en de bereidheid in elkaar te investeren. En dat is wat ik onze samenleving wat meer toewens.

Deze column is geschreven door Robert Heij (voorzitter PerspectieF) en verscheen op 6 mei 2011 in het Christelijk Weekblad.

CU toch akkoord met boete langstudeerders (Reformatorisch Dagblad)

Wed, 01 Jun 2011 00:23:40 +0200

DEN HAAG - De ChristenUniefractie in de Tweede Kamer heeft toch ingestemd met de wet die langstudeerders een fikse boete oplegt. De ChristenUniejongeren zijn boos. Door de steun van de ChristenUniefractie in de Tweede Kamer is het nu vrijwel zeker dat de wet ook een meerderheid krijgt in de Eerste Kamer.

In eerste instantie was de ChristenUniefractie tegen het wetsvoorstel om studenten die een langer dan een jaar extra over hun studie doen, een boete te geven van 3000 euro.

Maar omdat staatssecretaris Zijlstra vorige week aankondigde dat de boete niet in het komende academisch jaar ingaat, maar in het daaropvolgende, is de CU mede van standpunt veranderd. Daarbij kwam nog dat de Tweede Kamer dinsdag akkoord ging met een voorstel van de ChristenUnie waarbij instellingen de plicht krijgen om maatregelen te treffen voor studenten met een handicap, ziekte, bijzondere familieomstandigheden en studenten die zwanger zijn.

In eerste instantie wees staatssecretaris Zijlstra dit voorstel van de ChristenUnie af, maar later omarmde hij het toch. Dat was voor de Kamer reden om het CU-voorstel te aanvaarden en dat was voor de CU weer mede aanleiding voor de wet te stemmen.

De steun van de ChristenUnie is voor het kabinet van groot belang. Op dit moment is het namelijk nog ongewis of VVD, CDA en PVV samen met stille gedoogpartner SGP na de verkiezingen van 23 mei een meerderheid in de Senaat behalen. Als nu al duidelijk is dat de ChristenUnie de wet zal steunen, is er wel een meerderheid. ChristenUnieleider Rouvoet gaat ervan uit dat de CU-fractie in de Eerste Kamer akkoord gaat met de wet. Maar hij wilde geen toezeggingen doen, omdat de fractie in de Senaat haar eigen standpunten bepaalt.

De ChristenUniejongeren, verenigd in PerspectieF, zijn teleurgesteld over de ommezwaai van de fractie in de Tweede Kamer. „De fractie laat de huidige student in de kou staan. De partij verandert de spelregels tijdens het spel. Totaal ongepast”, aldus Robert Heij, voorzitter van PerspectieF. De kritiek richt zich vooral op het feit dat de wet ook gaat gelden voor studenten die al aan hun studie zijn begonnen. De CU-fractie stemde wel voor een amendement om de boete stapsgewijs in te voeren, maar die behaalde geen meerderheid. Volgens PerspectieF had de ChristenUnie daarom tegen de gehele wet moeten stemmen.

bron: Reformatorisch Dagblad

Column 'Luisteren' (Friesch Dagblad)

Thu, 21 Apr 2011 10:55:03 +0200

Beeldt u zich eens in: je zit zo vol van iets dat je dit graag deelt met iemand in je omgeving. Na je verhaal gedaan te hebben, hoop je een blijk van interesse te ontwaren bij je gesprekspartner en wacht je op een vervolgvraag. Helaas zit dat er niet in. Op het moment dat je verhaal verteld is, neemt de gesprekspartner de leiding, want ook hij heeft iets leuks meegemaakt. Je blijft achter met een gevoel dat je verhaal niet gehoord is en de ander vooral vol is van zichzelf. Luisteren is soms een groot probleem. Herkenbaar?

Het begint bij oprechte interesse in je gesprekspartner en de bereidheid te investeren in de onderlinge relatie. Je stelt geïnteresseerde vragen om meer over diegene te weten te komen en om zijn gedachtegang te leren kennen. Na een bepaalde tijd kan je dan met recht stellen dat je iemand kent.

Voor onze samenleving zou het een mooie les zijn om eens wat vaker met onze twee oren te luisteren, dan met onze ene mond hoog van de toren te blazen. Luisteren naar die niet-westerse buurman en zijn indrukwekkende verhaal waarom hij gevlucht is, in plaats van te roepen dat hij weg moet. Luisteren naar die vrouw in de bijstand, in plaats van haar als uitkeringstrekker weg te zetten. Luisteren naar die gelovige waarom hij zijn geloof zo belangrijk vindt, in plaats te ageren tegen godsdienst. En ga zo maar door. Luisteren, het begint bij oprechte interesse in de ander en de bereidheid in elkaar te investeren.

Deze column is geschreven door Robert Heij (voorzitter PerspectieF) en verscheen op 19 april 2011 in het Friesch Dagblad.

PerspectieF over Thuisonderwijs bij Radio 1

Sat, 02 Apr 2011 19:20:54 +0200

Het onderwerp Thuisonderwijs is weer terug in de schijnwerpers naar aanleiding van de sluiting van het Islamitisch College in Amsterdam. Minister Van Bijsterveldt (onderwijs) wil de regelgeving omtrent thuisonderwijs verscherpen tevens wil ze het verkrijgen van een vrijstelling voor thuisonderwijs bemoeilijken. Naar aanleiding daarvan was er vrijdag 1 april een debat op Radio 1 met Rienette Sytsma namens PerspectieF en Marjolein Moorman, raadslid van de PvdA in Amsterdam.

Belangrijk punt wat Rienette naar voren bracht is het feit dat de eerste verantwoordelijkheid voor de keuze van onderwijs bij de ouders liggen. Bovendien benadrukte Rienette meermalen dat onderwijs in het verlengde van de opvoeding ligt. Moorman daarentegen uitte haar zorg over thuisonderwijs op 2 punten. Allereerst het ontbreken van de toezicht op de kwaliteit van het onderwijs en ten tweede dat door thuisonderwijs de leerlingen de ontwikkeling van sociale vaardigheden zouden missen. In Nederland is nog geen onderzoek gedaan naar de gevolgen van thuisonderwijs voor kinderen op langere termijn. Volgens Rienette geven de huidige onderzoeken die tot nu toe zij gedaan aan dat het geen nadelige gevolgen gehad voor deze kinderen. Wel onderschrijft ze het belang van onderzoek, juist om de kwaliteitseisen van het onderwijs in kaart te brengen. Echter, de invulling van de manier waarop ouders hierover verantwoording afleggen moeten de ouders volledig zelf kunnen invullen.

PerspectieF pleit voor het in stand houden van het thuisonderwijs en dat dit een wettelijke vorm van onderwijs moet zijn, om daardoor de ouders de gelegenheid te geven om onderwijs vorm te geven overeenkomstig de opvoeding. PerspectieF is wel van mening dat er criteria ontwikkelt moet worden om de kwaliteit te waarborgen van het thuisonderwijs.

Het debat kan hier beluisterd worden.

De media over het interview met Otto van der Gali�n in de Perspex

Thu, 05 May 2011 10:43:21 +0200

Op 25 maart 2011 verscheen in de Perspex een interview met Otto van der Gali�n. In dit interview deed Van der Gali�n een aantal opmerkelijke uitspraken. Lees hier de reactie van de media.

Reformatorisch Dagblad: PVV-Statenlid gaat mogelijk SGP stemmen

DEN HAAG – Het Friese PVV-Statenlid Van der Galiën gaat bij de verkiezingen voor de Eerste Kamer op 23 mei mogelijk SGP stemmen.
Dat zegt de politicus in een interview met Perspex, het blad van ChristenUniejongeren PerspectieF, dat vandaag verscheen.

Lees hier het volledige artikel op de website van het RD

SP!TS: Friese PVV'er overweegt stem op SGP

Het Friese PVV-statenlid Otto van der Galiën overweegt bij de komende verkiezingen zijn stem aan de SGP te geven. Dat heeft hij tegenover het blaadje van de ChristenUnie-jongeren gezegd.

Lees hier het volledige artikel op de website van Sp!ts

Dagelijkse Standaard: PVV Statenlid uit Friesland overweegt stem op… SGP

Het Friese PVV-statenlid Otto van der Galiën overweegt op 23 mei op de SGP te stemmen.
Dat terwijl zijn eigen partij zijn stem in theorie prima kan gebruiken.

Lees hier het volledige artikel op de website van de Dagelijkse Standaard

HP/ De tijd: Fryske PVV'er vindt PVV te links

Interessante ontwikkeling bij de PVV in het ressort Fryslân. Kersvers PVV-Statenlid Otto van der Galiën overweegt zijn stem aan de SGP te geven tijdens de Eerste Kamerverkiezingen op maandag 23 mei.

Lees hier het volledige artikel op de website van HP/De tijd

Nederlands Dagblad: Friese PVV’er stemt mogelijk SGP

LEEUWARDEN - De PVV is niet zeker van de stem van het Friese PVV-Statenlid Otto van der Galiën.
Dat zegt de politicus in een interview met Perspex, het gisteren verschenen blad van ChristenUnie-jongeren PerspectieF.

Lees hier het volledige artikel op de website van het ND

PowNed: PVV-Statenlid stemt mogelijk SGP

Het Friese PVV-Statenlid Van der Galiën gaat bij de verkiezingen voor de Eerste Kamer op 23 mei mogelijk SGP stemmen. Dat zegt hij in een interview met PerspectieF, het blaadje van de jongeren van de ChristenUnie.

Zie ook deze website

Column 'Shariaverbod: zinvol of overbodig?' (Christelijk Weekblad)

Fri, 18 Mar 2011 07:47:00 +0100

Vlak voor de Provinciale Statenverkiezingen opperde Roel Kuiper, lijsttrekker van de ChristenUnie voor de Eerste Kamer, het plan om een shariaverbod op te nemen in de (preambule van de) Grondwet. In een poging te laten zien dat ook de ChristenUnie scherp de ontwikkelingen van de islam in Nederland in de gaten houdt, pleitte Kuiper ervoor dat er in Nederland geen ruimte is voor de sharia. Hoe goed de bedoelingen ook zijn, het expliciet verbieden in de grondwet getuigt eerder van een angstreflex dan dat het vertrouwen uitstraalt in ons eigen rechtssysteem.

Allereerst is een shariaverbod lastig te implementeren, omdat de sharia (islamitische wetgeving) niet eenduidig te kwalificeren is. In de islamitische wereld is er geen overeenstemming over wat de sharia exact inhoudt en het is ook nergens op papier vastgelegd. Toch heeft iedereen een beeld bij de sharia, wat vaak gerelateerd wordt aan het afhakken van handen en andere gruwelijke zaken. Deze ‘sharia’ hoeft niet expliciet verboden te worden omdat deze vorm - verbonden met de fundamentalistische, politieke islam - nu al impliciet is verboden in de Grondwet en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM). De fundamentele rechten en vrijheden die zijn opgenomen in de Grondwet en het EVRM bieden bescherming tegen zaken als bijvoorbeeld het afhakken van handen en eerwraak.

Daarnaast is een invoering van de sharia via democratische weg ook expliciet verboden door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Een verbod op de Turkse islamitische AK-partij, die een invoering van de sharia voorstond, werd door het Hof rechtmatig geacht. Hoofdargument was daarbij dat de sharia niet verenigbaar is met de fundamentele principes van de democratie en ook scheiding tussen kerk en staat niet meer verzekerd is.

Als een expliciet verbod overbodig is, hoe kan dan wel die gedachtegang van Kuiper - dat er in onze westerse samenleving geen ruimte is voor religieuze wetshandelingen die in strijd zijn met onze democratische grondbeginselen - worden benadrukt in de Grondwet? Daarvoor is het goed te kijken naar de voorstellen die de staatscommissie Grondwet eind vorig jaar heeft gedaan. De staatscommissie heeft in haar onderzoek naar modernisering van de Grondwet onder andere voorgesteld de volgende bepaling op te nemen: “Nederland is een democratische rechtsstaat; de overheid eerbiedigt en waarborgt de menselijke waardigheid, de grondrechten en de fundamentele rechtsbeginselen; openbaar gezag wordt alleen uitgeoefend krachtens de Grondwet of de wet.” Een zinsnede die uitgaat van de kracht van fundamentele mensenrechten en impliciet de shariawetgeving verbied.

Een algemene bepaling verdient de voorkeur boven een preambule. Dit omdat een bepaling een juridische status heeft en een preambule niet meer inhoudt dan een ‘voorwoord’. Een algemene bepaling kan dan ook meegenomen worden in de afweging die een rechter moet maken. Het vreemde is echter dat een Nederlandse rechter formele wetten (wetten die tot stand zijn gekomen door parlement en regering) wel kan toetsen aan Europese en internationale verdragen, maar niet aan de eigen Grondwet (Grondwet, artikel 120: ‘De rechter treedt niet in de beoordeling van de grondwettigheid van wetten en verdragen’). De verklaringswet-Halsema probeert hier een einde aan te maken door toetsing aan de Grondwet mogelijk te maken. Helaas ontbreekt op dit moment een tweederde Kamermeerderheid om de Grondwet op dit punt te wijzigen. Vooral de rechtsere partijen lijken af te haken omdat zij vrezen dat de rechter de overheid constant terugfluit wanneer zij teveel inbreuk maakt op de rechten van de mens. Daarmee zou de beweegruimte van de overheid teveel worden beperkt.

Toch hoeven we niet te wanhopen als het voorstel Halsema het niet haalt en constitutionele toetsing aan de Grondwet verboden blijft. De rechter in Nederland kan namelijk al toetsen aan het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en indien nodig kan het Europees Hof voor de Rechten van de Mens nog bijspringen. Wel is het belangrijk dat de waarden van ons rechtsbestel expliciet worden gemaakt. Het middel van de algemene bepaling die de staatscommissie aanreikt lijkt daartoe geschikt. En dankzij de Nederlandse Grondwet en internationale verdragen worden veel handelingen van de sharia al verboden. Een angstige reflex om de sharia te verbieden is dus overbodig. Dankzij de kracht van onze Grondwet en internationale verdragen is er al geen ruimte voor deze islamitische wetgeving. En dat is toe te juichen.

Deze column is geschreven door Robert Heij (voorzitter PerspectieF) en verscheen op 18 maart 2011 in het Christelijk Weekblad.

Column 'Politieke Wapenstilstand' (Friesch Dagblad)

Tue, 15 Mar 2011 22:36:32 +0100

De afgelopen serie verkiezingen heeft geleid tot een ideologisch slagveld. Veel partijen hebben de afgelopen anderhalf jaar hun duidelijke profiel zien verslijten. Gevolg is dat er gevochten wordt met botte wapens - verkiezingsprogramma's - en minder energieke soldaten - kandidaten en lijsttrekkers. Ook de wapenindustrie - nieuwe profileringspunten - dreigt door haar voorraad heen te geraken. Een inventarisatie van het slagveld:

Uiterst links moet de SP een antwoord bedenken op de grote kiezersschare die naar de PVV is gelopen. De PvdA houdt vertrouwen in Cohen, maar heeft een verouderd verkiezingsprogramma. De sociaaldemocraten moeten nieuwe vruchtbare bodem vinden om het rode arbeidsroosje weer te laten opbloeien. De GroenLinks-achterban is erg duurzaam, maar nadelig is dat na Halsema ook Sap naar de macht lonkt en het principe onderhevig dreigt te worden aan het compromis. Is de achterban daar wel toe bereid? D66 manoeuvreert zich in het midden, maar valt weg in het geweld tussen de flanken. De ChristenUnie wil zich uitgesproken christelijk in het midden profileren, maar wordt door media stelselmatig ‘links van het midden’ geplaatst, waardoor veel kiezers bezorgd zijn. Het CDA houdt een interne discussie om de betekenis van de ‘C’ te hervinden, christelijk of conservatief?

Dan resten nog drie partijen waar het opvallend rustig is: de SGP die koersvast haar achterban behoudt, ondanks het knipogen naar het kabinet, de VVD die uitermate content is met haar eerste premier en de gedogende PVV, die inmiddels een grote achterban heeft vergaard. Stilte voor de storm?

De linkerflank en het midden smachten naar een periode zonder verkiezingen, een wapenstilstand. Zij zullen de eigen ideologie moeten aanscherpen om zich helder te kunnen profileren en nieuwe wapens te ontwikkelen. Want voor we het weten opent de strijd zich weer en mag de kiezer in het stemhokje van zich laten horen.

Deze column is geschreven door Robert Heij (voorzitter PerspectieF) en verscheen op 15 maart 2011 in het Friesch Dagblad.

Ingezonden artikel 'Religie is geen mening' (De Volkskrant)

Tue, 15 Mar 2011 22:38:36 +0100

Thijs Kleinpaste en Marcel Duyvestijn stellen dat geloof 'een mening' is en dat 'privileges voor religies zoveel mogelijk uit wet- en regelgeving moeten worden geschrapt' (Volkskrant, 7 maart 2011). Deze stellingnames getuigen van weinig inzicht in het onderscheid tussen religies en meningen en weinig waardering voor de cruciale rol die religie, met name de joods-christelijke traditie, gespeeld heeft bij de vorming van ons land en onze rechtsstaat.

Een mening is een bepaalde overtuiging die uit een mens zelf voortkomt en daarom slechts van toepassing is op het aardse domein. Een religie, daarentegen, komt niet uit de mens voort, maar is een geopenbaarde waarheid met transcendente oorsprong, die dus ook buiten het hier en nu relevant is. Religies kunnen daarom antwoord bieden op vragen omtrent goed en kwaad, de zin van het bestaan en andere levensvragen.

Bovendien: welke mening is in staat om hoop en een bezielende gemeenschap te bieden zoals religies dat kunnen? Overigens is het verkeerd hanteren van begrippen nog tot daar aan toe, het miskennen van de rol van religie in onze geschiedenis is vele malen kortzichtiger.

De joods-christelijke noties van onder meer naastenliefde, verdraagzaamheid en onbaatzuchtigheid zijn zonder enige twijfel de belangrijkste stuwende krachten geweest in de vorming van onze normen en waarden en onze democratische rechtsstaat. Het is dus nauwelijks vreemd te noemen dat deze tradities een bijzondere positie innemen in onze wet- en regelgeving. Sterker, is het niet hoogmoedig het werk van tientallen vroegere generaties in één klap uit te willen wissen en daarmee tegelijkertijd een mogelijke bron van inspiratie voor vele toekomstige generaties weg te nemen? Laten andere politici dit goed beseffen, voordat ze dergelijke uitspraken doen.

DIt artikel is geschreven door Paul Schendering (bestuurslid CDJA), Wouter van den Berg (bestuurslid SGPJ) en Robert Heij (voorzitter PerspectieF, ChristenUnie-jongeren) en verscheen op 11 maart 2011 in De Volkskrant.

Ingezonden artikel 'Meerwaarde van een christelijke stem' (Nederlands Dagblad)

Sat, 26 Feb 2011 22:51:21 +0100

In een campagne die steeds meer focust op het sociaaleconomische links/rechts dilemma, biedt de christelijke politiek een daar bovenuit stijgende visie op de samenleving. Het is dan ook onnodig de SP als maakbare vluchtheuvel te gebruiken, of de VVD als neoliberale partij voor de vermogenden. In plaats van ��n van deze flanken te kiezen, is de christelijke overtuiging in staat om de samenleving als geheel te dienen.

Het vertrekpunt voor een christenpoliticus is altijd de Bijbel, die ons christelijke waarden meegeeft en mensen een leidraad geeft hoe om te gaan met elkaar. Allereerst is dit een appèl op de samenleving, maar dat laat niet weg dat er op overheidsniveau diverse aspecten geregeld moeten worden. Van het handhaven van de openbare orde tot het steunen van behoeftigen. Juist vanuit je christelijke identiteit kan je op al deze kwesties een toegevoegde waarde bieden in de steeds meer polariserende politiek van vandaag.

dienen van samenleving

Het dienen van de naaste, en daarmee de samenleving, staat voor een christen voorop. Dit kan naast vrijwilligerswerk en diaconale hulp ook vanuit de politiek, de plaats waar gezocht wordt naar oplossingen voor maatschappelijke problemen. Juist op deze plaats kan de christelijke invalshoek de brug slaan tussen de het linkse maakbaarheidsideaal en het rechtse vrijemarktdenken. Een christelijke partij is bij uitstek de partij van mededogen en barmhartigheid, maar wijst mensen ook op de eigen verantwoordelijkheid talenten te ontwikkelen.

Juist voor een christen is het van belang die diepste overtuiging te laten spreken in de politiek en niet weg te laten vallen in een seculiere partij, op basis van sociale of liberale standpunten. Christelijke partijvorming geeft de mogelijkheid het christelijk geluid volop te laten horen. Niet om de christelijke mores op te leggen, maar om actief handen en voeten te geven aan je geloof, in samenleving én politiek.

Dit artikel is geschreven door Robert Heij (voorzitter PerspectieF) en verscheen in ingekorte versie in het Nederlands Dagblad van zaterdag 26 februari 2011.

PVV'er Agema krijgt prijs van CU-jongeren (ND)

Mon, 26 Sep 2011 19:41:55 +0200

AMERSFOORT - Fleur Agema, PVV-Kamerlid, is door de jongeren van de ChristenUnie gelauwerd als 'Engel van het jaar'. De jongeren hebben die prijs toegekend vanwege haar inzet voor het ongeboren leven. De prijs wordt jaarlijks uitgereikt aan een politicus die zich inzet voor christelijke idealen maar zelf geen lid is van een christelijke partij.

Het PVV-Kamerlid heeft zich sterk gemaakt voor de juridische bescherming van foetussen van minder dan 24 weken. Agema zei gisteren blij te zijn met de prijs. Ze zei dat haar fractie zich nog buigt over de vraag of de juridische bescherming van het ongeboren leven, die nu begint bij 24 weken, naar voren moet worden gehaald. Agema zei dat we leven in een land ‘waar biggen niet meer onverdoofd gecastreerd mogen worden, maar waar een kerngezonde foetus tot 24 weken geaborteerd mag worden zonder enige juridische bescherming’.

Dit artikel is verschenen op 22 januari 2011 in het Nederlands Dagblad.

CU-jongeren willen duidelijke taal op gebied van integratie (ND)

Mon, 26 Sep 2011 19:42:13 +0200

PerspectieF, de organisatie van ChristenUniejongeren, vindt dat de moederpartij een steviger geluid moet laten horen op het gebied van integratie. ,,We moeten de munitie bij PVV en VVD weghalen'', zegt voorzitter Robert Heij bij het tienjarig jubileum van de jongerenorganisatie.

Niet links en niet rechts. Dat klinkt nogal genuanceerd.

,,Ja, wij zijn ook genuanceerd. Ik besef dat zo’n koers nu niet populair is. Toen de ChristenUnie een duidelijk ‘nee’ uitdroeg tijdens het referendum over de Europese grondwet, had de kiezer daar veel waardering voor.

Toch is vaak meer nuance nodig.

Daar kom je uiteindelijk verder mee, dan met roepen wat er niet deugt. Het past ook niet bij een christelijke partij om mee te doen met moddergooien.’’

De ChristenUnie krijgt soms een links stempel. Terecht?

,,De partij wil een sociaal gezicht laten zien. Dat is niet zozeer links of rechts, maar christelijk. Tegelijk is de beeldvorming soms te soft, ook door eigen toedoen. Rond de recente integratienotitie van de fractie bijvoorbeeld, sprongen twee dingen eruit: de ChristenUnie wil de term allochtoon vervangen door biculturele burger, en integratie moet burgerschapsvorming gaan heten. Nu besef ik dat het slechts een gedeelte van de notitie betreft, maar zo’n beeld blijft hangen. De partij moet op het gebied van integratie en immigratie juist een stevig geluid laten horen. Wij distantiëren ons van de PVVaanpak, waarbij mensen op voorhand worden uitgesloten. Maar de ChristenUnie moet de munitie bij PVV en VVD weghalen, door te laten zien dat je de problemen rond integratie voor heel de samenleving wilt oplossen. Op dat terrein mogen we gerust een rechtse koers varen.’’

Op andere gebieden ook?

,,Ja. Het is een christelijk uitgangspunt om te zorgen voor elkaar, maar de eigen verantwoordelijkheid van mensen mag meer doorklinken. Mensen dragen ook zelf verantwoordelijkheid voor werk en zorg. De overheid is geen leunstoel, zoals linkse partijen er soms van maken, maar een vangnet.’’

Binnenkort komt er wellicht een rechts kabinet. Wat betekent dat voor de ChristenUnie?

,,Dat er veel ruimte ontstaat voor ons eigen geluid. Zo’n coalitie zal gezien de samenstelling en de gedoogsteun van de PVV een grote tweedeling in de maatschappij veroorzaken.

Bovendien komt er een sterke focus te liggen op de financieeleconomische agenda. De ChristenUnie moet laten zien dat het in de samenleving niet alleen om geld draait, en dat het in de politiek ook niet simpelweg om links tegen rechts gaat. Sociale verbanden tussen mensen – thuis, op het werk, op school of in de kerk – zijn bijvoorbeeld ongelooflijk belangrijk, en niet in geld uit te drukken.’’

Wat is er veranderd in tien jaar PerspectieF?

,,We zijn een stuk professioneler geworden en laten nu echt een eigen, onafhankelijk geluid horen. Een jongerenorganisatie is wel minder duurzaam dan een politieke partij; elk jaar is het weer een uitdaging om ons ledenaantal van tweeduizend op peil te houden. Naast kritisch meedenken met de partij en het houden van acties, proberen we via leiderschaps- en fellowcursussen politiek talent aan te wakkeren. Heel wat PerspectieF- leden blijven bijvoorbeeld via lokale fracties en besturen betrokken bij de ChristenUnie.’’

Dit artikel is verschenen op 25 september 2010 in het Nederlands Dagblad.

'Intolerantie Halsema en Pechtold PVV-achtig' (ND)

Mon, 26 Sep 2011 19:41:30 +0200

De godsdienstallergie van liberale politici als Pechtold en Halsema, doet sterk denken aan het gedachtegoed van de PVV, stelt Robert Heij, de nieuwe voorzitter van de ChristenUniejongeren: ,,Wilders zegt ook: je mag best moslim zijn, zolang niemand het maar merkt.''

Opinieartikel 'Moedige stap nodig: alcohol vanaf achttien jaar' (ND)

Mon, 26 Sep 2011 19:42:18 +0200

Onderstaand artikel werd vrijdag 9 april jl. geplaatst in het Nederlands Dagblad. Dit artikel is geschreven door Gerdiene Drost en Chrerry Prins, beide leden van de werkgroep Gezondheid.

Het artikel kan hier gedownload worden.

��r�z kan leven met C van het CDA (ND)

Mon, 26 Sep 2011 20:23:14 +0200

DRIEBERGEN – ,,Mijn god heeft geen zoon’’, daar komt hij onomwonden voor uit. En toch kan CDA-Tweede Kamerlid Coskun Çörüz goed leven met de ‘C’ van het CDA.

Een voorbeeld voor de ChristenUnie? Nee. ,,Over fundamentele zaken sluit je binnen je partij geen compromissen.’’

Het was islamitisch offerfeest, afgelopen weekend. Vandaar dat Coskun Çörüz aanvankelijk nee zei, toen de ChristenUniejongeren hem uitnodigden om zaterdag op hun congres te komen spreken over zijn plaats als moslim in het CDA. Thema van het debat was: ‘ChristenUnie of GeloofsUnie?’: moet de partij de deur open zetten voor andere religies? ,,Ik wilde eigenlijk bij mijn familie zijn. Maar uiteindelijk heb ik toch ‘ja’ gezegd op de uitnodiging, omdat ik het thema zo boeiend vind’’, bekende het Kamerlid van Turkse komaf.

Çörüz, sinds 2001 Tweede Kamerlid voor het CDA, is in elk geval niet iemand die doet alsof alle religies uiteindelijk op hetzelfde neerkomen. ,,Ja, wij geloven allemaal bij het CDA. Maar laat ik er duidelijk over zijn: Mijn god heeft geen zoon. En de islam is dus een andere godsdienst dan het christendom. Toch kun je, vanuit respect voor elkaars eigenheid, wel samen in één partij zitten.’’

Valse godsdienst
Deze uitspraak deed de ChristenUniejongeren in Driebergen de wenkbrauwen fronzen. Voor Çörüz, een van de eerste moslims die actief werden binnen het CDA, is dat niets nieuws. ,,Een moslim binnen het CDA? Maar er staat toch een C? Die vraag krijg ik vaker. Zelfs mijn eigen familie dacht aanvankelijk dat ik christen was geworden. En destijds, tijdens een spreekbeurt in Zeeland, stond er aan het eind van de avond iemand op, die zei: dit is allemaal leuk en aardig, maar u hangt wel een valse godsdienst aan.’’

Çörüz legt in dat soort gevallen geduldig uit dat bij het CDA de Bijbel niet als direct uitgangspunt voor de politiek geldt, en daarin zit wat hem betreft de kneep. ,,Tussen de Bijbel en de politieke praktijk, staat het program van uitgangspunten. Dáár worden onze mensen op getoetst. Ik ben geen christen, maar ik kan die beginselen voor tweehonderd procent onderschrijven.’’

Voorpagina Nederlands Dagblad 30 november 2009

SP niet zo vriendelijk ten opzichte van christenen (ND)

Mon, 26 Sep 2011 20:24:05 +0200

De SP wil graag doen geloven dat ze wel religievriendelijk is. Tegelijk heeft ze geen vertrouwen in christenen. Een spagaat die moeilijk houdbaar is.
In het Nederlands Dagblad van 3 november betogen Ronald van Raak en Arjan Vliegenthart dat de SP niet tegen maatschappelijke inzet van gelovigen is. Uit een motie van SP (en VVD) die op die dag in de Tweede Kamer behandeld werd, blijkt het tegenovergestelde. De spagaat van de SP omtrent godsdienstige zaken maakt de partij onvoorspelbaar.

Organisaties binnen de Centra voor Jeugd en Gezin moeten beter samenwerken (ND)

Mon, 26 Sep 2011 20:24:22 +0200

Vol trots presenteerde de ChristenUnie aan het begin van deze kabinetsperiode haar eigen minister voor Jeugd en Gezin. Toch zijn we er nog niet met het oprichten van Centra voor Jeugd en Gezin door het hele land. De ChristenUnie moet ondanks de liberale tegenwind doorpakken en zorgen dat de eilandjescultuur in de jeugdzorg voor goed verdwijnt.

SGP-jongeren blijven tegen moskee�n (ND)

Mon, 26 Sep 2011 20:24:29 +0200

APELDOORN - In de nieuwe beginselen stellen de SGP-jongeren ,,christelijk verdraagzaam'' te zijn, maar de SGP-jeugd wil desondanks de bouw van moskee�n verbieden.

Lees het volledige artikel: http://www.nd.nl/artikelen/2009/mei/02/spg-jongeren-blijven-tegen-moskeeen

Iran: tot hier en niet verder (ND)

Mon, 26 Sep 2011 20:24:38 +0200

Hun missie op het gebied van mensenrechten bracht oud-COC-voorzitter Frank van Dalen en ChristenUnie-jongerenvoorzitter IJmert Muilwijk samen in het nieuwe Iran Comit�. Dat comit� wordt maandag opgericht en bepleit een strenger en slimmer Iranbeleid, zowel politiek als economisch.

Lees het volledige artikel: Iran: tot hier en niet verder (PDF)

Jongeren: gelijkheid generaties in de wet (ND)

Mon, 26 Sep 2011 20:24:50 +0200

DEN HAAG - Perspectief en Dwars, de jongerenorganisaties van ChristenUnie en GroenLinks, willen dat de ,,gelijkheid van generaties'' wordt opgenomen in de grondwet.

Lees het volledige artikel: http://www.nd.nl/artikelen/2009/februari/18/jongeren-gelijkheid-generaties-in-de-wet

CU wil zich niet nu al aan EVP binden (ND)

Mon, 26 Sep 2011 20:25:01 +0200

HAARLEM - De ChristenUnie houdt nadrukkelijk de mogelijkheid open om zich na de Europese verkiezingen niet bij de christendemocraten aan te sluiten. Wel wil de partij deze mogelijkheid ,,serieus onderzoeken''.

Lees het volledige artikel: http://www.nd.nl/artikelen/2009/januari/31/cu-wil-zich-niet-nu-al-aan-evp-binden

PerspectieF bepleit subsidie basisjaar (ND)

Mon, 26 Sep 2011 20:25:12 +0200

DEN HAAG - Minister Plasterk moet tussenjaren voor studenten gaan subsidi�ren om uitval in het hoger onderwijs te bestrijden. Daarvoor pleit Perspectief, de jongerenorganisatie van de ChristenUnie.

Lees verder: http://www.nd.nl/artikelen/2009/januari/21/perspectief-bepleit-subsidie-basisjaar

CU-Jongeren willen onderzoek Irak (ND)

Mon, 26 Sep 2011 20:25:34 +0200

DEN HAAG - De ChristenUnie moet alsnog instemmen met een parlementair onderzoek naar de Nederlandse steun aan de oorlog in Irak. Daarvoor pleit de jongerenorganisatie van de partij, Perspectief, vandaag in een ingezonden brief in de Volkskrant.

VVD'er Van Baalen 'Engel van het jaar' (ND)

Mon, 26 Sep 2011 20:26:16 +0200

AMERSFOORT - VVD-Tweede Kamerlid Hans van Baalen is door Perspectief, de jongerenorganisatie van de ChristenUnie, uitgeroepen tot 'Engel van het jaar'.

Prolife is meer dan abortus (ND)

Mon, 26 Sep 2011 20:27:24 +0200

De achterban van de ChristenUnie moet nog leren dat pro life meer is dan abortus. Dat gaat over de h�le schepping, zegt de jongerenorganisatie van deze partij. En dan kun je in dit kabinet niet voor de bouw van extra kolencentrales zijn.

'Klimaat thema bij ontwikkelingshulp' (ND)

Mon, 26 Sep 2011 20:27:52 +0200

DALFSEN - In het Nederlandse ontwikkelingsbeleid is te weinig aandacht voor klimaatbehoud, vinden de ChristenUnie-jongeren. ,,Er moeten keuzes worden gemaakt.''

CU-jongeren zoeken contact met moslims (ND)

Mon, 26 Sep 2011 20:28:11 +0200

DEN HAAG - De ChristenUnie-jongeren (PerspectieF) gaan contacten aanknopen met jongerenorganisaties van moslims. Ze willen onderzoeken of er op politiek gebied punten van overeenstemming zijn.

Land laten ontwikkelen zonder klimaatprobleem (ND)

Mon, 26 Sep 2011 20:28:34 +0200

Zeven ambassadeurs gaan maandag aan de slag om het klimaatprogramma van ICCO onder de aandacht te brengen. Een van hen is IJmert Muilwijk, voorzitter van de ChristenUnie-jongeren. ,,Ik wil laten zien dat jongeren ook geven om het klimaatprobleem.''

'We gaan er niet met gestrekt been in' (ND)

Mon, 26 Sep 2011 20:28:54 +0200

Het bestuur van PerspectieF, de jongerenorganisatie van de ChristenUnie, heeft IJmert Muilwijk voorgedragen als nieuwe voorzitter. ,,Ik sta achter het regeerakkoord, maar het kabinet mag op sommige punten wel wat vaart maken.''

CU-jongeren op tv bij pornoavond BNN (ND)

Mon, 26 Sep 2011 20:27:10 +0200

DEN HAAG - De ChristenUnie-jongeren (PerspectieF) doen zaterdag mee aan de thema-avond rond de pornofilm Deep Throat. Voorzitter Rogier Havelaar wil uitleggen waarom hij tegen porno is.

CU-jongeren naar Isra�l vanwege partijdiscussie (ND)

Mon, 26 Sep 2011 20:30:26 +0200

DEN HAAG - De ChristenUnie gaat komend najaar praten over de Isra�l-paragraaf in het partijprogramma. Ter voorbereiding reizen leden van PerspectieF, de jongerenorganisatie van de CU, begin volgende maand af naar het Midden-Oosten, op uitnodiging van Christenen voor Isra�l. Partijvoorzitter Peter Blokhuis van de ChristenUnie maakte zaterdag tijdens het congres van zijn partij bekend dat tijdens het ledencongres op 17 november het Isra�l-standpunt van de ChristenUnie aan de orde zal komen. De gedachtewisseling was vorig najaar aangekondigd door het bestuur. Aanleiding was de wens van zowel de jongeren van PerspectieF als de kiesvereniging Lelystad om de aanduiding van Jeruzalem als 'ongedeelde hoofdstad' van Isra�l uit het (toen nog concept-) partijprogram te schrappen.